पहलगाममधील दहशतवादी हल्ल्याने संपूर्ण बॉलिवूड जगताला मोठा धक्का बसला आहे. चित्रपटसृष्टीतील अनेक कलाकार आणि चित्रपट निर्माते या घटनेवर नाराजी व्यक्त करत आहेत. आता दिग्दर्शक अनिल शर्मा यांनीही आपली प्रतिक्रिया दिली आहे. ते म्हणाले की, आता सहनशीलतेच्या सर्व मर्यादा ओलांडल्या गेल्या आहेत. भारताने कधीही पहिला हल्ला केलेला नाही, पण आता गप्प राहणे शक्य नाही. आपल्या चित्रपटांमध्ये नेहमीच शांतता आणि एकतेचा संदेश दिला जातो, असेही त्यांनी सांगितले.

ई टाईम्सशी बोलताना अनिल शर्मा म्हणाले, ‘प्रत्येक चित्रपट निर्मात्याने भारत आणि पाकिस्तानमधील युद्धाचे पडद्यावर आपापल्या पद्धतीने चित्रण केले आहे. यश चोप्रा यांनी ते त्यांच्या खास पद्धतीने चित्रित केले, तर ‘बॉर्डर’ने ते वेगळ्या शैलीत लोकांसमोर सादर केले. जेव्हा आम्ही ‘गदर’ बनवला, तेव्हा आमचा संदेश असा होता की प्रेम ही सर्वात महत्वाची गोष्ट आहे. फाळणीच्या वेळी लाखो लोकांचे प्राण गेले. यानंतर आपल्याला हा प्रश्न उपस्थित करावा लागला की जर दोन्ही देशांतील लोक एकसारखेच असतील, तर नवीन देशाची गरज होती का? त्या वेळी, भारतात राहणाऱ्या मुस्लिमांची मुळे कोणत्या ना कोणत्या प्रकारे हिंदूंशी जोडलेली होती आणि दोघांमध्ये बंधुत्वाची खोल भावना होती.

अनिल शर्मा पुढे म्हणाले, ‘फाळणीच्या वेळी असे म्हटले होते की पाकिस्तानमध्ये राहणारे हिंदू तिथेच राहतील आणि भारतात राहणारे मुस्लिम तिथेच राहतील. जसे आपण गदरमध्ये दाखवले. पाकिस्तानमध्ये हिंदूंना देश सोडण्याचे आदेश दिले जात होते. हे सर्व सत्ता आणि धर्माच्या खेळाचे परिणाम होते, जे मानवतेचा नाश करते.

अनिल शर्मा यांच्या मते, ‘उरी’ आणि ‘वीर जरा’ सारखे चित्रपट पूर्णपणे वेगळे आहेत. जर कोणी आमच्या घरावर हल्ला केला, तर आम्ही त्याच्या ठिकाणी जाऊन प्रत्युत्तर देऊ. उरी आणि अनिल शर्मा यांनी यापूर्वी त्यांच्या ‘तहलका’ चित्रपटातही हेच दाखवले होते.

अनिल शर्मा म्हणाले, ‘नाव विचारून मारण्याचा अर्थ काय?’ खून करण्याची गरज का पडली? तुम्हाला हिंदू आणि मुस्लिमांमध्ये भांडण लावायचे आहे का? या सर्व राजकीय युक्त्या आहेत, जिथे लोक त्यांचे वैयक्तिक हितसंबंध पूर्ण करण्यासाठी अशा वातावरणाला प्रोत्साहन देतात. जर दोन्ही देशांच्या लोकांनी मानवतेच्या मार्गावर चालण्याचा निर्णय घेतला, तर संबंध सुधारू शकतात. नेते नेहमीच राजकारण करतील, परंतु आपण आपल्या समाजात प्रेम आणि शांतीचा संदेश पसरवला पाहिजे.