ही सवय केवळ शारीरिक आरोग्यासाठीच नव्हे तर मानसिक आरोग्य आणि उत्पादकतेसाठीही घातक ठरत आहे. संशोधकांचे मत आहे की, लंच ब्रेकच्या वेळी कामापासून दूर राहून जेवण केल्याने केवळ शरीराला आराम मिळत नाही, तर मेंदूही नव्या उर्जेसह सक्रिय होतो.

अमेरिकेत २५-३० वर्षे काम केलेले कर्मचारी सांगतात की, कधी काळी लंच टाइम म्हणजे कामापासून पूर्ण ब्रेक असायचा. कर्मचारी आणि वरिष्ठ एकत्र जेवण करायचे, नवीन विचारांवर चर्चा करायचे. लंच ब्रेक केवळ पोट भरण्याचा नव्हे, तर टीम बांधण्याची एक संधी असायची. पण गेल्या काही वर्षांत हा ट्रेंड बदलला आहे. विशेषतः कोरोना महामारीच्या काळात वर्क फ्रॉम होममुळे ही सवय अधिक बदलली आहे. या ट्रेंडमुळे कर्मचाऱ्यांमध्ये कंपनी आणि नोकरीबद्दल असंतोष वाढला आहे. टॉर्कच्या सर्वेक्षणानुसार, जे कर्मचारी नियमित लंच ब्रेक घेतात ते त्यांच्या नोकरीबद्दल समाधानी असतात.

डिजिटल युगात लंच ब्रेक वेळेची नासाडी मानले जाते

आजच्या डिजिटल युगात जिथे प्रत्येक मिनिटाची गणना होते तिथे लंच ब्रेकला वेळेची नासाडी मानले जाते. स्टॅनफोर्ड युनिव्हर्सिटीच्या संशोधनानुसार, ‘लंच ऑवर’ ‘लंच मिनिट्स’मध्ये रूपांतरित झाला. संशोधक एरिक जॉन्सन म्हणतात, ऑफिसमध्ये भलेही वेग वाढला असेल, पण शरीर व मेंदू अजूनही तेच आहेत. त्यांना मध्ये एक छोटासा रिफ्रेश बटनची गरज आहे. शरीर, मेंदू व करिअर तीनही गोष्टींसाठी लंच ब्रेक आवश्यक आहे.

ब्रेक न घेता दीर्घकाळ बसणे धूम्रपानाच्या सवयीसारखे घातक : डब्ल्यूएचओ

जागतिक आरोग्य संघटनेच्या (डब्ल्यूएचओ) मते, ब्रेक न घेता सतत काम करत राहणे आपल्या शरीरासाठी विष बनत आहे. यामुळे सांधे आखडणे, लठ्ठपणा, उच्च रक्तदाब आणि हृदयाच्या आजारांचा धोका वाढतो. डब्ल्यूएचओच्या मते, ‘दीर्घकाळ बसणे धूम्रपानाच्या सवयीसारखे धोकादायक आहे.’ जेव्हा मेंदूला सतत कामात झोकून दिले जाते तेव्हा तो थकतो. ब्रेक न घेता काम केल्याने कर्मचाऱ्यांची सर्जनशीलता संपते, निर्णय घेण्याची क्षमता कमी होते. बर्नआऊटचा धोका वाढतो.