अभिनेता रितेश देशमुख हा एक विनोदी अभिनेता म्हणून ओळखला जातो. तथापि, दोन दशकांच्या त्याच्या कारकिर्दीत त्याने अनेक वेगवेगळ्या भूमिका साकारल्या आहेत. नुकत्याच प्रदर्शित झालेल्या अजय देवगण स्टारर ‘रेड-२’ मध्ये रितेश खलनायकाच्या भूमिकेत दिसत आहे. चित्रपटात दादा मनोहर भाईंच्या भूमिकेसाठी त्याचे खूप कौतुकही होत आहे. याआधी त्याने ‘एक व्हिलन’ चित्रपटात नकारात्मक भूमिका साकारली होती.

दिव्य मराठीशी झालेल्या संभाषणात, रितेश आणि ‘रेड-२’चे दिग्दर्शक राजकुमार गुप्ता यांनी बॉलिवूड चित्रपट चांगले चालत नसल्याबद्दल आणि ओटीटी विरुद्ध थिएटर वादाबद्दल त्यांचे अनुभव शेअर केले.

प्रश्न: बॉलिवूडवर सतत प्रश्न उपस्थित केले जात आहेत. या उद्योगावर महागडी तिकिटे आणि ठोस कथा न बनवण्याचा आरोप केला जात आहे. असं म्हटलं जात आहे की सिनेमा संपत आहे?

राजकुमार- बघा, सिनेमाची निर्मिती झाल्यापासून त्याच्या अंताचा प्रश्न उपस्थित झाला आहे. २० चे दशक असो, महामंदी असो, टेलिव्हिजनचा काळ असो किंवा व्हिडिओ कॅसेट्स असो, प्रत्येक वेळी तेच बोलले जात असे. जमिनीवरील कथांबद्दल बोलायचे झाले तर त्यात काही प्रमाणात तथ्य आहे. लेखक, दिग्दर्शक, अभिनेता, निर्माता, आपल्या सर्वांना एक उद्योग म्हणून वैयक्तिकरित्या आणि एकत्रितपणे विचार करावा लागेल. आपण स्वतःच्या आत डोकावून पाहिले पाहिजे की सत्य काय आहे. जर उपस्थित केलेले प्रश्न खरे असतील तर त्यावर काम करण्याची गरज आहे.

रितेश- मी राजकुमारजींशी पूर्णपणे सहमत आहे. पण माझ्या मनात एक प्रश्न आहे. महामारीपूर्वी, ‘बाहुबली’ हा हिंदी डब केलेला एकमेव चित्रपट होता ज्याने ५०० कोटी रुपयांचा व्यवसाय केला होता. त्याआधी कोणत्याही चित्रपटाने इतकी कमाई केली नव्हती. पण कोविडनंतर असे ५-६ चित्रपट आहेत ज्यांनी ५०० कोटींपेक्षा जास्त व्यवसाय केला आहे. प्रश्न असा आहे की, जर लोक थिएटरमध्ये जात नसतील तर हा व्यवसाय कसा झाला? उत्तर असे आहे की लोक थिएटरमध्ये जात आहेत पण त्यांना कोणते चित्रपट पहायचे आहेत याची योजना ते घेऊन जात आहेत. नाहीतर, आम्ही ७०-८० किंवा ९० कोटी रुपयांचा व्यवसाय करायचो नाहीतर त्यातही घट झाली असती.

‘पठाण’, ‘जवान’, ‘गदर’, ‘स्त्री-2′, एनिमल’, ‘पुष्पा 2’, ‘छावा’ या सर्व चित्रपटांनी बॉक्स ऑफिसवर कमालीचे कलेक्शन केले आहे. जर आपण या सर्व चित्रपटांच्या शैलीकडे पाहिले तर सर्व चित्रपट वेगवेगळ्या शैलीचे आहेत. जर कोणी म्हणत असेल की फक्त मोठे स्टारच हे करू शकतात तर मी त्याच्याशी सहमत नाही. असे अनेक कलाकार आहेत ज्यांच्या चित्रपटांनी पैसे कमवले आहेत. याचा अर्थ असा की जर लोकांना चित्रपट आवडला तर ते तो पाहतात. त्या चित्रपटाचा ट्रेलर उत्सुकता जागृत करण्यास सक्षम आहे.

मी वर उल्लेख केलेल्या सर्व चित्रपटांची तिकिटे महागडी आहेत. तर, तिकिटांच्या किमतीच्या प्रश्नाबाबत, मला वाटते की जर चित्रपट चांगला असेल तर लोक पैसे देतील. पहिली अट म्हणजे एक चांगला चित्रपट बनवणे. चांगला चित्रपट बनवणे जितके कठीण आहे तितकेच चांगला प्रोमो काढणेही तितकेच कठीण आहे. तुम्ही कितीही चांगला चित्रपट बनवला तरी, जर तुम्ही वाईट प्रोमो काढला तर चित्रपट फ्लॉप होईल.

प्रश्न: सध्या मोठ्या स्टार्सचे चित्रपट चांगले चालत नाहीत. तुम्हाला दोघांनाही वाटते का की ओटीटी हे याचे एक कारण आहे?

रितेश- मला तसं वाटत नाही. काळाबरोबर गोष्टी बदलतात. उदाहरणार्थ, दिव्य मराठी हे पहिले वृत्तपत्र होते. आज ते डिजिटल झाले आहे. अशाप्रकारे, सर्वकाही जुळवून घ्यावे लागते. चित्रपटांच्या बाबतीतही असेच आहे. डिजिटल प्लॅटफॉर्मवर अशा अनेक गोष्टी आहेत ज्या चांगल्या प्रकारे कमाई करतात. क्रिकेटकडे पहा, पूर्वी त्याचे टीव्ही हक्क महाग होते आणि डिजिटल हक्क कमी विकले जात होते.

आज, आयपीएलमुळे, डिजिटल हक्कांचे मोठ्या प्रमाणात पैसे कमवले जातात आणि सॅटेलाइट हक्कांचे प्रमाण कमी आहे. याचा अर्थ असा नाही की पैसे कमवत नाहीत. पैसे कमवले जात आहेत पण ते दुसरीकडे कुठेतरी कमवले जात आहेत. पूर्वी फक्त चित्रपटांसाठी थिएटर होते. नंतर उपग्रह आला आणि आता डिजिटल प्लॅटफॉर्म आहे. आपण उपग्रह आणि डिजिटल मार्गांचा एकत्रितपणे विचार केला पाहिजे.

मला वाटतं की महामारीनंतर बदल झाला आहे. प्रेक्षक घरात बसून कोणते चित्रपट पाहू इच्छितात याकडे पाहत आहेत. जर प्रेक्षकांना एखाद्या चित्रपटाचा ट्रेलर आवडला नाही तर ते तो चित्रपट आल्यावर नक्की पाहतील असे त्यांना वाटते. अशा परिस्थितीत चित्रपटाचा ट्रेलर खूप चांगला असणे खूप महत्वाचे आहे. जर लोकांना ट्रेलर आवडत नसेल तर तुम्ही चित्रपटाचे कितीही प्रमोशन केले किंवा मुलाखती दिल्या तरी ते चालणार नाही.

राजकुमार- चित्रपट निर्मात्या आणि निर्मात्याच्या दृष्टिकोनातून उत्पन्नाच्या प्रवाहाबाबत मी रितेशशी सहमत आहे. मी थिएटरमध्ये चित्रपट पाहत मोठा झालो. रंगभूमीमुळे मी चित्रपट निर्माता झालो. एक कथाकार, लेखक-दिग्दर्शक म्हणून, जेव्हा मी चित्रपट लिहितो तेव्हा मी त्या माध्यमाचा विचार करत नाही.

मी फक्त एकाच माध्यमाबद्दल विचार करतो कारण मला ते खूप आवडले. मी प्रयत्न करतो की जर मी चित्रपट लिहित असेल तर तो चित्रपटगृहात प्रदर्शित व्हावा. प्रेक्षकांबद्दल बोलायचे झाले तर, मी आशा करतो की आपण कोणताही चित्रपट बनवतो, तो त्यांनी प्रथम थिएटरमध्ये पाहावा. त्यानंतर, उर्वरित उत्पन्नाचे स्रोत पहा.