विपिनने सांगितले- राजा आणि सोनम रघुवंशी यांचे लग्न ११ मे रोजी झाले. ते २० मे रोजी त्यांच्या हनिमूनसाठी शिलाँगला रवाना झाले. प्रथम त्यांनी गुवाहाटी येथील माँ कामाख्याचे दर्शन घेतले. येथून ते २३ मे रोजी मेघालयातील शिलाँगला रवाना झाले. सुरुवातीला कुटुंब दोघांशी बोलत राहिले, नंतर संपर्क तुटला.

२४ मे पासून त्यांचे दोन्ही मोबाईल बंद होते, त्यामुळे आम्हाला काळजी वाटू लागली. सोनमचा भाऊ गोविंद आणि मी २५ मे रोजी इंदूरहून कारने भोपाळला गेलो. तिथून आम्ही दिल्ली आणि नंतर गुवाहाटीला विमानाने गेलो. इथून आम्ही कारने शिलाँगला आलो. नंतर आम्ही टॅक्सीने सोराला गेलो. तिथे पोहोचताच आम्ही शोध सुरू केला.

इथे आम्हाला अनिल भेटला, जो मोपेड भाड्याने देतो. तो आम्हाला राजाची भाड्याने घेतलेली मोपेड जिथे सापडली तिथे घेऊन गेला. त्यानंतर, आम्ही त्याच मोपेडवरून सोरा पोलिस स्टेशनला पोहोचलो. इथे फक्त ८ पोलिस आहेत. त्यांच्याकडे शस्त्रेही नाहीत. त्यापैकी एकानेही आमचे ऐकले नाही. त्यांनी आम्हाला आणखी शोध घेण्याचा सल्ला दिला आणि आम्ही तो शोधू.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी आम्ही त्यांना शोधायला सुरुवात केली. आम्ही त्यांचे फोटो काही लोकांना दाखवले. चौकशी करत असताना आम्ही सोरा येथील हॉटेलमध्ये पोहोचलो. हॉटेल मॅनेजरने आम्हाला सांगितले की दोघेही सकाळी ५.३० वाजता चेक आउट केले होते. इथेच आम्हाला संशय आला की कुठेतरी भेटायला आलेले आणि नवीन लग्न झालेले जोडपे सकाळी ५.३० वाजता कसे चेक आउट करू शकते.

शिलाँगमधील एका हॉटेलच्या सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये राजा आणि त्यांची पत्नी सोनम दिसत आहेत.

पोलीस शोधण्याच्या नावाखाली चौकशी करत होते

राजाचा भाऊ पुढे म्हणाला- हॉटेलनंतर आम्ही सोरा पोलिस स्टेशनला पोहोचलो. इथे पोलिसांनी गुन्हा नोंदवण्याऐवजी तक्रार अर्ज घेतला. ते शोध घेण्याच्या नावाखाली काही लोकांची चौकशी करत होते. येथील दुकानदारांनी आम्हाला सतर्क केले होते. शिलाँगमध्ये कोणताही धोका नाही पण सोरामध्ये राहणे देखील धोक्यापासून मुक्त नाही.

खरंतर, सोरा हा शिलाँगपासून सुमारे ८० किमी अंतरावर असलेला ग्रामीण भाग आहे. येथील लोक डोंगरांमध्ये राहतात. पर्यटक या मार्गाने डबल डेकर पुलावर जातात. सुमारे ४ हजार पायऱ्या चढून गेल्यावर हॉटेल्स आहेत. सुरक्षेच्या नावाखाली येथे ना गार्ड आहेत ना पोलिस. येथे सीसीटीव्ही कॅमेरे बसवलेले नाहीत.

मुख्यमंत्री आणि खासदारांच्या मदतीनंतर तेजी आली

विपिन म्हणाले की, दोन दिवसांनंतर जेव्हा मुख्यमंत्री डॉ. मोहन यादव आणि खासदार शंकर लालवानी यांच्यासह मेघालय सरकारशी चर्चा केली तेव्हा त्यांना शोध आणि इतर गोष्टींमध्ये मदत मिळाली. शिलाँगहून काही अधिकारी आले.

ते राजा आणि सोनम जिथे राहत होते त्या हॉटेलमध्ये गेले. मग दोन दिवस त्यांनी भाड्याने घेतलेली स्कूटी सापडलेल्या ५ किमी परिसरात त्या ठिकाणाचा शोध घेतला.

विपिन म्हणाले- राजा आणि सोनम यांच्याशी शेवटचे संभाषण ०१:४३ वाजता झाले होते ज्या दिवशी ते बेपत्ता झाले. राजाने सोराच्या डबल डेकर (राहण्याचा मार्ग) वर फिरण्यासाठी एक गाईड ठेवला होता, ते खाली गेले आणि फिरून परत वर आले.

परत येताना आम्ही त्या लोकांशी गप्पा मारल्या. राजाने आम्हाला सांगितले की त्याने एका ठिकाणी कॉफी प्यायली होती पण ती चांगली नसल्याने त्याने ती फेकून दिली आणि आता तो केळी खात आहे. त्यानंतर तो परत येईल.

शोध पथकाला लाल आणि निळ्या रंगाचे एक जॅकेट सापडले आहे. त्यावर रक्ताचे डाग होते.

मार्गदर्शक आणि चहा-कॉफी विक्रेत्याची चौकशी

विपिनने सांगितले की ज्या दिवशी राजा आणि सोनम गायब झाले त्या दिवशी दुपारी १:३० ते २:१५ दरम्यान त्यांचे मोबाईल बंद होते. हॉटेल कर्मचाऱ्यांनी त्यांना सांगितले होते की ते सकाळी लवकर हॉटेलमधून निघून गेले आहेत.

गाईड आणि नंतर कॉफी विक्रेता… तिथल्या पोलिसांनी विपिन आणि गोविंद यांना या तिघांशी बोलू दिले नाही. सामान्यपणे चौकशी केल्यानंतर त्यांना सोडून देण्यात आले, जरी त्यांच्या वक्तव्यांमुळे सुरुवातीपासूनच त्यांच्यावर संशय निर्माण झाला होता.

८० टक्के लोक जवळच्या भागातून भेट देण्यासाठी येतात

विपिन म्हणाले की आम्ही शिलाँगमधील अनेक लोकांशी बोललो. त्यांच्या मते, सोरा येथे फक्त स्थानिक टोळ्याच गुन्हे करतात. शिलाँग, सोरा आणि जवळपासच्या भागात येणारे ८० टक्के पर्यटक हे जवळच्या राज्यांमधून आणि शहरांमधून येतात. त्यांच्यासोबत कधीही गुन्हे घडत नाहीत. तिथे अपघातांना बळी पडणारे बहुतेक पर्यटक मध्य प्रदेश, राजस्थान, पंजाब आणि परदेशातून आलेले असतात.

त्यांनाही लुटले जाते पण ते तक्रार न करता निघून जातात. येथील पोलीस त्यांचे ऐकत नाहीत. शिलाँगच्या लोकांनीही त्यांना सोरा येथे राहू देण्यास नकार दिला, म्हणून ते दररोज टॅक्सीने शिलाँगला येतात आणि जातात.