भारतात क्रिकेट चाहत्यांची संख्या मोठी आहे. सचिन तेंडुलकर असो, महेंद्रसिंग धोनी असो, विराट कोहली असो किंवा इतर कोणताही परदेशी खेळाडू असो, तुम्ही पाहिले असेल की खेळाडू खेळादरम्यान सतत च्युईंगम चघळतात. हे फक्त क्रिकेट खेळाडूच करत नाहीत तर इतर खेळांमधील खेळाडू देखील करतात. बास्केटबॉल असो, फुटबॉल असो किंवा इतर कोणताही खेळ असो, खेळाडू खेळताना सतत गम चघळतात. खेळताना ते गम का चघळतात याचा तुम्ही कधी विचार केला आहे का? त्यामागील तर्क जाणून घेऊया.
खेळाडू त्यांची शैली दाखवण्यासाठी किंवा इतरांपासून वेगळे होण्यासाठी गम चघळत नाहीत. खरं तर, त्यामागे एक वैज्ञानिक कारण आहे. सोप्या भाषेत सांगायचे तर, खेळाडू खेळादरम्यान त्यांचे लक्ष केंद्रित करण्यासाठी गम चघळतात. चघळताना चघळल्याने लक्ष केंद्रित कसे होते ते आता पाहूया.
चघळताना तोंडातील चव रिसेप्टर्स आणि जबड्याचा दाब मेंदूला सतत सिग्नल पाठवतो. मेंदू या सिग्नलवर सतत प्रक्रिया करतो. यामुळे मेंदू सतर्क राहतो आणि तपशीलांवर अधिक लक्ष केंद्रित करतो. वाढत्या क्रियाकलापामुळे मेंदूचा रक्तपुरवठा वाढतो, ज्यामुळे मेंदूला रक्तपुरवठा वाढतो. यामुळे हृदयाचे ठोके जलद होतात.
जलद हृदय गती स्नायूंमध्ये रक्त प्रवाह देखील वाढवते. च्युइंग गम केवळ मेंदूला लक्ष केंद्रित करत नाही तर रक्त प्रवाह वाढल्याने खेळाडूंना त्यांचा खेळ चांगला करण्यास मदत होते.
पटापट च्युईंगम खाल्लं तर काय होतं?
काही प्रमाणात हे खरे आहे की च्युइंग खूप पटापट खाल्लं तर एकाग्रता वाढते, तर हळूहळू चर्वण केल्याने एकाग्रता कमी होते. फ्लेवर्ड गम चर्वण करणे अधिक फायदेशीर मानले जाते.
च्युइंग गमचे हे फायदे
जेव्हा खेळाडू च्युइंग गम चर्वण करतात तेव्हा त्यांच्या तोंडातील चव रिसेप्टर्स आणि त्यांच्या जबड्याचा दाब मेंदूला सिग्नल पाठवतात. मेंदू या सिग्नलवर प्रक्रिया करतो आणि अलर्ट मोडमध्ये जातो. यामुळे मेंदू अधिक केंद्रित स्थितीत येतो. मेंदूची क्रिया वाढत असताना, त्याला अधिक रक्ताची आवश्यकता असते. यामुळे मेंदूला रक्त प्रवाह वाढतो. यामुळे हृदय जलद धडधडण्यास भाग पाडते, स्नायूंमध्ये रक्त प्रवाह वाढतो. अशा प्रकारे च्युइंग गममुळे मानसिक लक्ष केंद्रित होते आणि संपूर्ण शरीरात रक्त प्रवाह सुधारतो, ज्यामुळे खेळाडूंना त्यांचा खेळ अधिक चांगल्या प्रकारे करता येतो.






















