36 मिनिटांपूर्वी
- लिंक कॉपी करा
फरहान अख्तरचा “१२० बहादूर” हा चित्रपट १९६२ च्या भारत-चीन युद्धातील रेझांग ला येथील लढाईच्या सत्यकथेवर आधारित आहे. या चित्रपटात १३ व्या कुमाऊँ रेजिमेंटच्या चार्ली कंपनीतील १२० शूर भारतीय सैनिकांचे बलिदान आणि धाडस दाखवण्यात आले आहे, ज्यांनी जबरदस्त चिनी सैन्याचा शौर्याने सामना केला.
या चित्रपटाची निर्मिती रितेश सिधवानी आणि फरहान अख्तर यांनी त्यांच्या एक्सेल एंटरटेनमेंट बॅनरखाली केली आहे. या चित्रपटात फरहान मेजर शैतान सिंग भाटीची भूमिका साकारत आहे. अलीकडेच फरहानने दिव्य मराठीशी या चित्रपटाबद्दल चर्चा केली. येथे त्याचा काही अंश दिलेला आहे.

प्रश्न: हा चित्रपट बनवण्याची प्रेरणा तुम्हाला कुठून मिळाली?
उत्तर: आमचे दिग्दर्शक रजनीश “राजी” घई यांना लहानपणापासूनच या विषयावर चित्रपट बनवण्याची प्रेरणा मिळाली. त्यांचे वडील आणि भाऊ दोघेही सैन्यात होते, त्यामुळे ते लहानपणापासूनच रेझांग लाच्या लढाईची कहाणी ऐकत होते. त्या लढाईतील मेजर शैतान सिंग भाटी आणि इतर शूर अहिर सैनिकांचे शौर्य त्यांच्या मनाला नेहमीच भावले. त्यांनी ठरवले की, जेव्हा जेव्हा ते चित्रपट बनवतील तेव्हा ते याच कथेवर आधारित असतील. जेव्हा त्यांनी ठरवले की वेळ आली आहे, तेव्हा ते माझ्याकडे आले आणि म्हणाले, “मला वाटते की तुम्ही हे पात्र साकारायचे आहे.” या चित्रपटाची सुरुवात अशी झाली.
प्रश्न: चित्रपटाचे नाव ‘१२० बहादूर’ का ठेवण्यात आले?
उत्तर: मुद्दा असा आहे की, १७ नोव्हेंबर १९६२ च्या रात्री आणि त्यानंतर १८ नोव्हेंबरच्या सकाळपर्यंत जे घडले ते एका माणसाचे काम नव्हते. एक माणूस होता जो एक हुशार नेता, शूर आणि अढळ होता. त्याने आपल्या सैनिकांना प्रेरणा आणि धैर्य दिले, परंतु युद्धात फक्त १२० सैनिक होते. म्हणून आम्हाला वाटले की चित्रपटाचे शीर्षक “१२० बहादूर” असावे, कारण ते एका संपूर्ण कंपनीबद्दल आहे. जेव्हा जेव्हा सैन्य युद्धात जाते, तेव्हा प्रत्येक सैनिकाचे योगदान अधिकाऱ्याइतकेच महत्त्वाचे असते. म्हणूनच चित्रपटाचे नाव असे ठेवण्यात आले.

प्रश्न: मेजर शैतान सिंग भाटीची भूमिका साकारल्यानंतर तुमच्या वैयक्तिक आयुष्यात कोणते बदल झाले?
उत्तर: जे योग्य आहे आणि जे आवश्यक आहे त्यासाठी उभे राहण्याची शक्ती मानवांमध्ये असते. देशभक्ती आपल्याला प्रेरणा देते. आपल्या सीमा आणि आपल्या देशाचे रक्षण करणे हे आपल्या स्वतःच्या जीवापेक्षाही महत्त्वाचे आहे. जरी कोणी या कारणासाठी आपल्या प्राणाचे बलिदान दिले तरी त्यांचे कार्य येणाऱ्या पिढ्यांसाठी फायदेशीर ठरेल.
यातून धडा असा आहे की, आपण गणवेश (लष्करी गणवेश) घातला नसला तरी, आपण जे काही काम करतो ते आपण सचोटीने केले पाहिजे. ज्याप्रमाणे सैन्य शत्रूंना देशात प्रवेश करण्यापासून रोखते, त्याचप्रमाणे आपण वाईट कल्पना किंवा खोट्या मथळ्या किंवा क्लिकबेट सारख्या वाईट पत्रकारितेला आपल्यावर प्रभाव पाडू देऊ नये. आपण आपले हृदय आणि आपले कार्य या वाईट गोष्टींपासून मुक्त ठेवले पाहिजे.
प्रश्न: जेव्हा तुम्ही एखादे पात्र साकारता तेव्हा तुम्ही त्यात पूर्णपणे बुडून जाता. ती भूमिका समजून घेण्यासाठी आणि जगण्यासाठी तुम्ही कोणत्या प्रकारची तयारी किंवा संशोधन करता ते तुम्हाला सांगायला आवडेल का?
उत्तर: जर मी मेजर शैतान सिंग भाटी यांच्या व्यक्तिरेखेबद्दल बोलायचे झाले तर, त्यांच्याबद्दल पुस्तकांमध्ये बरेच काही लिहिले गेले आहे. ऑनलाइन बरीच माहिती उपलब्ध आहे, परंतु त्यांचे कोणतेही व्हिडिओ नाहीत. फक्त छायाचित्रे आहेत. म्हणून, मी शक्य तितके वाचले. जय समोता यांचे “मेजर शैतान सिंग, पीव्हीसी: द मॅन इन हाफ लाईट” हे त्यांच्याबद्दलचे एक खूप चांगले पुस्तक आहे आणि मी ते वाचले. शिवाय, जेव्हा मी त्यांच्या कुटुंबाला भेटलो तेव्हा मला त्यांचा मुलगा नरपत सिंग भाटी यांच्याकडून ते कसे होते याबद्दल कळले.
पण जेव्हा तुम्ही चित्रपटाच्या सेटवर एखादे पात्र साकारत असता तेव्हा तुम्हाला थोडी कल्पनाशक्ती आणि स्वतःचा समजूतदारपणा वापरावा लागतो. तुम्ही खऱ्या व्यक्तीचे अनुकरण करू नये, तर त्यांच्या विचारसरणीचा आणि जगण्याचा मार्ग तुमच्या अभिनयात आणावा.
प्रश्न: तुम्ही या चित्रपटात अनेक नवीन कलाकारांना संधी दिली आहे, त्यांच्याबद्दल सांगा.
उत्तर: हो, या चित्रपटात उत्तम कलाकार आहेत. अनेक नवीन चेहरे आहेत. काही जण पदार्पण करत आहेत, तर काहींनी पूर्वी टीव्ही किंवा ओटीटी प्लॅटफॉर्मवर काम केले आहे. आता ते मोठ्या पडद्यावर येत आहेत. पण जेव्हा तुम्ही चित्रपट पाहता तेव्हा तुम्हाला नवीन कलाकारांसारखे वाटणार नाही. सर्वांनी उत्तम काम केले आहे. कोणीही कमकुवत वाटत नाही; प्रत्येकाचा अभिनय दमदार आहे. सर्व श्रेय आमच्या दिग्दर्शकाला आणि कास्टिंग डायरेक्टरला जाते, ज्यांनी प्रत्येक कलाकाराची काळजीपूर्वक निवड केली.
प्रश्न: लडाखमध्ये शूटिंग करणे खूप आव्हानात्मक आहे. तुम्ही यापूर्वी तिथे शूटिंग केले आहे. यावेळी लोकेशन, सेटिंग आणि वातावरणाबाबत तुम्हाला कोणत्या आव्हानांना तोंड द्यावे लागले?
उत्तर: लडाख हे एक सुंदर ठिकाण आहे, सुट्टीसाठी योग्य आहे, परंतु तिथे काम करणे थोडे कठीण आहे. कारण तिथे ऑक्सिजन कमी असतो आणि हवामान खूप थंड आणि कधीकधी तीव्र असू शकते.
मी पहिल्यांदा तिथे “लक्ष्य” च्या चित्रीकरणासाठी गेलो होतो. नंतर मी “भाग मिल्खा भाग” साठी गेलो. आता मी “१२० बहादूर” साठी गेलो. पण जेव्हा जेव्हा मी तिथे जातो तेव्हा मी माझे काम एका मिशनसारखे मानतो. म्हणूनच तिथल्या अडचणी मला कधीच त्रास देत नाहीत.
लडाखचे सौंदर्य आणि शांतता मला एक अद्भुत अनुभूती देते. “लक्ष्य” च्या चित्रीकरणादरम्यान मी तिथे सुमारे पाच महिने घालवले आणि आता मी या चित्रपटासाठी दोन महिने तिथे होतो. मला कधीही कोणतीही समस्या आली नाही. खरं तर, जेव्हा मला मुंबईला परतावे लागले तेव्हा मी थोडा दुःखी होतो, कारण लडाख खरोखरच एक सुंदर ठिकाण आहे.

प्रश्न: प्रत्येक चित्रपटातून एक सकारात्मक संदेश मिळतो. या चित्रपटातून तरुणांना काय शिकायला मिळेल?
उत्तर: मला आशा आहे की, तरुणांना आपल्या पूर्वजांनी आपल्या देशासाठी दिलेल्या त्यागाची जाणीव होईल. प्रत्येक चित्रपट किंवा कथेने आपल्याला आपल्या देशाचा आणि स्वतःचा अभिमान बाळगण्याची आठवण करून दिली पाहिजे. देशाची सेवा करण्यासाठी प्रत्येकाने सीमेवर जाणे आवश्यक नाही, परंतु ते कोणतेही काम करत असले तरी ते त्यांनी प्रामाणिकपणे आणि जबाबदारीने केले पाहिजे. जर प्रत्येकाने आपले काम प्रामाणिकपणे केले, तर देशाची ओळख आणि आदर जागतिक स्तरावर वाढेल.
प्रश्न: भविष्यात तुमच्या प्रॉडक्शन बॅनरखाली असे आणखी चित्रपट पाहायला मिळतील का?
उत्तर: वेळच सांगेल. अशा अनेक घटनांवर चित्रपट बनवता येतात. पण त्या घटना २-३ तासांत आकर्षक आणि मनोरंजक पद्धतीने सादर करणे ही चित्रपट निर्मात्याची जबाबदारी आहे. कथा तयार करणे आव्हानात्मक असते. जर एखादा चित्रपट चांगली कथा आणि पटकथा दोन्ही घेऊन आला तर तो नक्कीच बनवला जाईल.






















