ब्रह्मपुरीच्या ज्या गल्लीत हे घर आहे, तिथून फक्त 200 मीटर दूर मुस्कानचे वडील प्रमोद रस्तोगी देखील आपले 2 मजली घर विकत आहेत. 70 ते 75 लाख रुपयांची किंमत लावली जात आहे, पण खरेदीदार मिळत नाहीत. मुस्कानची मोठी मुलगी पीहूला प्रमोद आणि त्यांची पत्नी कविता याच घरात वाढवत आहेत. रिपोर्ट वाचा…

याच घरात सौरभ त्याची पत्नी मुस्कानसोबत राहत होता. घराबाहेर आजही कपडे आणि सामान तसेच पडले आहे, जसे 10 महिन्यांपूर्वी होते.

आता 5 मुद्द्यांमध्ये सौरभ खून प्रकरण जाणून घ्या.

1. लंडनमध्ये नोकरी करणाऱ्या सौरभ राजपूतचा खून 3 मार्चच्या रात्री मुस्कान आणि तिचा बॉयफ्रेंड साहिल शुक्ला यांनी केला. दोघे रात्रभर मृतदेहासह त्याच घरात राहिले. सकाळी चाकू, सिमेंट आणि निळा ड्रम बाजारातून विकत आणले.

2. सौरभच्या मृतदेहाचे 4 तुकडे केले. नंतर त्याला उशीच्या कव्हरमध्ये पॅक करून निळ्या ड्रममध्ये ठेवले. वरतून सिमेंटचे मिश्रण बनवून टाकले. हा ड्रम फेकून देण्याची योजना होती, पण तो जड असल्यामुळे साहिल आणि मुस्कान तो घरातच सोडून निघून गेले.

3. 4 मार्च रोजी शिवा ट्रॅव्हल्समधून कॅब बुक केली. नंतर ड्रायव्हर अजब सिंगला घेऊन मुस्कान आणि साहिल हिमाचल आणि उत्तराखंडमध्ये फिरत राहिले. ड्रायव्हरच्या म्हणण्यानुसार, ते लोक बिअर पीत आणि बर्फात खेळत असत. 17 मार्चपर्यंत साहिल-मुस्कान मनाली, शिमला आणि कसोलमध्ये फिरत राहिले. त्यानंतर मेरठला आले.

4. 17 मार्च रोजीच मुस्कानने तिची आई कविताला सांगितले की, मी सौरभला मारले आहे. मृतदेह भाड्याच्या घरातच पडलेला आहे. मुस्कानला घेऊन तिचे वडील प्रमोद पोलिस ठाण्यात गेले. पोलिसांनी साहिललाही अटक केली.

5. मुस्कान आणि साहिलला या घरात आणून सौरभचा मृतदेह ज्या ड्रममध्ये ठेवला होता, तो जप्त करण्यात आला. 19 मार्च रोजी न्यायालयात हजर केल्यानंतर मुस्कान आणि साहिलला तुरुंगात पाठवण्यात आले.

दोन मजली घराची किंमत 75 लाख रुपये ठेवण्यात आली आहे. पण कोणताही खरेदीदार येत नाहीये.

मुख्य गेटला कुलूप, आत सौरभ-मुस्कानचे सामान पडलेले दिसले.

दिव्य मराठीची टीम ब्रह्मपुरीतील त्या घरात पोहोचली, जिथे सौरभची हत्या करण्यात आली होती. घराच्या खालच्या भागात सौरभ आणि मुस्कान त्यांची मुलगी पीहू सोबत राहत होते. जेव्हा आम्ही या घराबाहेर पोहोचलो, तेव्हा मुख्य गेटला कुलूप लावलेले होते.

गेटकडून आत डोकावून पाहिले असता, ज्या भागात मुस्कान आणि साहिल राहत होते, तिथे व्हरांड्यात आजही त्यांचे सामान पडलेले दिसले. खुनापूर्वी काही काळापूर्वीच सौरभने मुस्कानसाठी नवीन वॉशिंग मशीन खरेदी केली होती, ती देखील व्हरांड्यात ठेवलेली दिसली, ज्यावर धुळीचा थर साचला होता. बाकीचे सामानही तसेच पडलेले होते.

शेजारी म्हणाले- आता तर गल्लीत मुलेही खेळत नाहीत.

इथे एक विचित्र शांतता होती. आम्हाला या घरात डोकावताना पाहून एक शेजारी आपल्या घरातून बाहेर आले. आम्ही आमची ओळख दिली आणि बोलण्याचा प्रयत्न केला. पण त्यांनी कॅमेऱ्यावर काहीही बोलण्यास नकार दिला.

या घराचे 2 भाग आहेत. एका भागात मुस्कान आणि सौरभ राहत होते. खून झाल्यानंतर आम्हाला विश्वास बसला नव्हता की मुस्कानने असे केले असेल. पण जे सत्य समोर आले, त्यानंतर प्रत्येक नात्यावरून विश्वास उडाला.

आधी तर मोहल्ल्यात दर संध्याकाळी मुले खेळत असत. सुट्ट्यांमध्ये तर दिवसभर धम्माल असायची. पण सौरभच्या हत्येनंतर गल्लीची रौनकच संपली. आता रविवारीही मुले बाहेर खेळायला निघत नाहीत. कदाचित त्यांचे आई-वडीलही घाबरलेले असतात.

दिव्य मराठी रिपोर्टरने ओमपालच्या घरी पोहोचून परिस्थिती समजून घेतली. हे घर 10 महिन्यांनंतरही रिकामे आहे, येथे कोणीही राहत नाही.

भाजीवाल्यांनी सांगितले- हत्येनंतर अनेक महिने लोकांनी सामान खरेदी केले नाही.

या घरापासून काही अंतरावर एक व्यक्ती भाजी विकताना दिसला. बोलता बोलता हरदयालने सांगितले की, तो नियमितपणे येथे भाजी विकायला येतो. लोक खूप खरेदी करत होते. पण सौरभच्या हत्येनंतर खूप काही बदलले.

अनेक महिने तर लोक भाजी घेण्यासाठीही येत नव्हते. कोणी आले तर फक्त थोडे सामान घेऊन लगेच घराच्या आत निघून जात होते. हळूहळू आता लोक बोलू लागले आहेत. काही भाजीपाला वगैरेही पुन्हा विकला जाऊ लागला आहे.

भाजीवाल्याने सांगितले की, आधी या गल्लीत लोक खूप खरेदी करत होते. पण खुनानंतर लोकांनी सामान घेणेही बंद केले.

लोक म्हणाले- गल्लीला सगळे मुस्कानच्या नावाने ओळखतात.

या गल्लीतून बाहेर येताच एका किराणा दुकानावर काही लोक बोलताना दिसले. येथे उभे असलेले पंकज कुमार म्हणतात- मी पण याच गल्लीत राहतो. या खुनानंतर आता जर एखादा नातेवाईक आला तर म्हणतो की, एकदा ते घर दाखवा, ज्यात मुस्कानने सौरभला मारले.

आता या गल्लीचे खरे नाव लोक विसरले आहेत. सर्वजण मुस्कान-सौरभच्या नावानेच ही गल्ली ओळखतात. पत्ताही त्यांच्याच नावाने विचारतात. आता तुम्ही स्वतःच परिस्थितीचा अंदाज घ्या. येथेच बोलत असताना दुकानदाराने आम्हाला एका प्रॉपर्टी डीलरचा नंबर दिला. ज्याला ओमपाल सिंग यांनी आपले घर विकायला सांगितले होते.

प्रॉपर्टी डीलरने सांगितले- घर विकण्यासाठी मालकाने संपर्क केला आहे, पण अजून कोणताही ग्राहक तयार झालेला नाही.

प्रॉपर्टी डीलर म्हणाले- घर 200 चौरस यार्डात बांधले आहे.

आता आम्ही गल्लीतून बाहेर पडून एक प्रॉपर्टी डीलर राजूच्या ऑफिसमध्ये पोहोचलो. डीलर म्हणतात- ओमपालचं घर 200 चौरस यार्डमध्ये बांधलेलं आहे. बांधकामही चांगलं आहे. घर 2 भागांमध्ये बनलेलं आहे. ज्यात खून झाला, तो भाग गेल्या 10 महिन्यांपासून पुन्हा भाड्याने दिला नाही. कारण तिथे कोणी राहायला तयार नाही.

शेजारच्या प्लॉटवर बांधलेल्या घरात लोक राहतात. ओमपाल स्वतःही इथे राहत नाहीत. त्यांची मुलं परदेशात स्थायिक झाली आहेत. त्यामुळे त्यांना आपलं घर विकायचं आहे. त्यांनी 75 लाख रुपयांची मागणी केली आहे.

हे मुस्कानचे वडील प्रमोद रस्तोगी यांचे घर आहे. हे घरही विकले जात आहे, पण खरेदीदार येत नाहीत.

मुस्कानच्या वडिलांनी पुन्हा ‘घर विकणे आहे’चे पोस्टर लावले.

इकडे 4 डिसेंबर रोजी प्रमोद रस्तोगी यांनी पुन्हा एकदा त्यांच्या घरावर ‘विकणे आहे’ असे पोस्टर लावले. खरं तर, 4 नोव्हेंबर रोजी या घरावर ‘विकणे आहे’ असे पोस्टर लावले होते. 16 दिवसांत 4-5 खरेदीदार हे घर विकत घेण्यासाठी आले, पण व्यवहार होऊ शकला नाही.

यामागे 3 कारणे सांगितली जात आहेत. पहिले- मुस्कानने ज्या प्रकारे पतीला मारले, त्याची भीती आजही लोकांमध्ये आहे. दुसरे- लोक या कुटुंबाला आणि त्यासंबंधीच्या मालमत्तेला अपशकुन आणि वादाशी जोडून पाहत आहेत. तिसरे- बाजारातील किमतीपेक्षा या घराची किंमत जास्त सांगितली जात आहे.

या घराची किंमत 75 लाख रुपये ठेवण्यात आली आहे. ‘विक्रीसाठी आहे’ असे पोस्टर लावल्यानंतर 3 दिवसांनी ते काढून टाकण्यात आले होते. आता पुन्हा एकदा या घरावर पोस्टर लावण्यात आले आहे.

ही त्यावेळची तस्वीर आहे, जेव्हा मुस्कानला घेऊन पोलीस सौरभचा मृतदेह शोधण्यासाठी पोहोचले होते.

मुस्कान तुरुंगात मुलीची काळजी घेत आहे.

मुस्कानने एका मुलीला जन्म दिला आहे, तिचे नाव राधा ठेवले आहे. सध्या मुस्कान तुरुंगात मुलीची काळजी घेत आहे. मात्र, कुटुंबातील कोणताही सदस्य तिला भेटायला आलेला नाही. तुरुंग प्रशासनानुसार, मुस्कानकडून कोणतेही काम करवून घेतले जात नाहीये.

तिच्या प्रियकराने मुस्कानच्या मुलीला भेटण्याची इच्छा व्यक्त केली होती. मात्र, त्याला परवानगी मिळाली नव्हती. सौरभ हत्याकांडातील आतापर्यंत १५ साक्षीदारांची साक्ष झाली आहे. मुस्कानने मुलगी झाल्यानंतर पुन्हा जामिनासाठी न्यायालयात अर्ज दाखल केलेला नाही.