राजकुमार हिरानी यांनी ‘प्रीतम अँड पेड्रो’ या वेब सीरिजमधून ओटीटीवर पदार्पण केले. यातून त्यांचा मुलगा वीरनेही पदार्पण केले. बॉक्स ऑफिसनंतर आता हिरानी ओटीटीवरही इतिहास घडवत आहेत. वाचा खास बातचीत… या कथेत असे काय होते की तुम्ही याच्याशी जोडले जाण्याचा निर्णय घेतला? आज तंत्रज्ञान दैनंदिन जीवनाचा भाग बनले आहे, पण वृद्धांसाठी किंवा तंत्रज्ञानाशी कमी परिचित असलेल्या लोकांसाठी ते सोपे नाही. ट्रेनचे तिकीट बुक करण्यापासून ते बँकिंगपर्यंत प्रत्येक काम ऑनलाइन झाले आहे. सायबर क्राईमच्या काही कथा वाचल्यानंतर असे वाटले की, आता गुन्हे करण्याच्या पद्धतीच नाही, तर ते सोडवण्याच्या पद्धतीही बदलल्या आहेत. येथूनच माझ्या मनात एक कथा जन्माला आली, ज्यात एका प्रामाणिक पोलीस अधिकाऱ्याला अचानक सायबर सेलमध्ये पाठवले तर तो या नवीन जगात स्वतःला कसे जुळवून घेईल आणि गुन्ह्याची चौकशी कशी करेल. यानंतर प्रीतमचे पात्र जोडले गेले, जो एक तरुण हॅकर आहे. दोघांच्या वेगळ्या विचारसरणीतून आणि अनुभवातून एक अनोखी मैत्री आणि रोमांचक कथा तयार होते. शूटिंगदरम्यान कोणता क्षण वेब सीरिजचा खरा आत्मा वाटला? शोची सर्वात मोठी ताकद म्हणजे शेवटी येणारं गाणं. त्याचे बोल आहेत- ‘कभी किसी से माफी मांग लो, कभी किसी को माफ कर भी दो। जिंदगी के सफर को थोड़ा आसान कर दो।’ कथा लिहिताना माझ्या मनात हाच प्रश्न होता की, आपण प्रेक्षकांना नेमकं काय सांगू इच्छितो. मला हे फक्त मैत्री, तपास किंवा सायबर क्राईमपर्यंत मर्यादित ठेवायचं नव्हतं. जेव्हा ‘माफी’ची ही भावना कथेचा मूळ विषय बनून समोर आली, तेव्हा वाटलं की सिरीजला तिची खरी आत्मा मिळाली. सिरीजशी संबंधित असा एखादा किस्सा जो अजूनपर्यंत शेअर केला नसेल? क्रिकेटपटू वीरेंद्र सेहवागचं सिरीजमध्ये गेस्ट अपिअरन्स. शूटिंगदरम्यान त्यांनी आपला संपूर्ण सीन एकाच टेकमध्ये परफेक्ट केला होता. मी स्वतः थक्क झालो होतो. मी त्यांना मस्करीत म्हणालो… ‘शॉट तर परफेक्ट आहे, पण अजून एक टेक करूया. असं वाटतंय की आज शाळेला लवकर सुट्टी मिळाली.’ मला आठवतंय की, जेव्हा त्यांना फोनवर संपर्क साधला होता, तेव्हा त्यांना सांगितलं होतं की मालिकेत एक छोटी भूमिका आहे. त्यांनी एक क्षणही न गमावता उत्तर दिलं की, ‘मी अमुक तारखेला दिल्लीला परत येत आहे, त्याच दिवशी शूट करूया.’ सेहवागसोबत काम करण्याचा अनुभव खूप आनंददायी होता. सामान्य लोकांच्या असामान्य कथा सांगण्याचा दृष्टिकोन कुठून येतो? एक म्हण आहे… ‘जीवन तेव्हाच चांगलं वाटतं, जेव्हा त्यात संघर्ष नसेल. तर चित्रपट तेव्हाच चांगला बनतो, जेव्हा त्यात संघर्ष असतो.’ माझं मत आहे की, कथेचा नायक जरी सामान्य माणूस असला तरी, त्याचं जीवन सामान्य नसावं. जर कथेत संघर्ष नसेल, तर त्याचा रोमांच आणि परिणाम दोन्ही कमी होतात. ओटीटीने कथा सांगण्याची पद्धत बदलली आहे की फक्त व्यासपीठ? चित्रपट आणि ओटीटीच्या लेखनात काही फरक नक्कीच आहे, पण नाटक आणि भावनांची मूळ तत्त्वे तीच राहतात. ओटीटीवर वेळेची मर्यादा नसते. त्यामुळे तुम्ही लांब कथा सांगू शकता, पात्रांना अधिक सखोलपणे तयार करू शकता. त्याचबरोबर, प्रेक्षकांची आवड टिकवून ठेवणे हे सर्वात मोठे आव्हान असते. त्याचबरोबर प्रेक्षकांना काहीतरी नवीन आणि रोमांचक द्यावे लागते, कारण कंटाळा आल्यास त्यांच्याकडे इतर शो देखील उपलब्ध असतात. नेहमी वेगळी कथा कशी आणता? सर्वात पहिला प्रयत्न हाच असतो की अशी कथा मिळावी, जी प्रेक्षकांनी यापूर्वी कधीही पाहिली नसेल. मात्र, आता हे सोपे नाही. दरवर्षी अनेक चित्रपट आणि मालिका बनत आहेत. प्रेक्षकांकडे जगभरातील सिनेमा, डबिंग आणि सबटायटल्समध्ये उपलब्ध आहे. अशा परिस्थितीत एक नवीन कथा शोधणे हे आव्हान आहे. आज सर्वात महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे प्रेक्षकांना शेवटपर्यंत खिळवून ठेवणे. सर्वात जास्त आनंद एखाद्या प्रोजेक्टच्या यशाने मिळतो की लोकांमुळे? याचे सर्वात मोठे माप म्हणजे प्रेक्षकांची प्रतिक्रियाच आहे. ‘प्रीतम अँड पेड्रो’ नंतर जेवढे संदेश मिळाले, तेवढे कदाचित कोणत्याही चित्रपटानंतरही मिळाले नसतील. अनेक लोकांनी मला संदेश पाठवून सांगितले, ‘फक्त एक एपिसोड पाहू असे वाटले होते, पण पूर्ण रात्र निघून गेली. पहाटे 3 वाजेपर्यंत जागून सर्व सहा एपिसोड पाहिले.’ एका चित्रपट निर्मात्यासाठी हे प्रेम आणि कौतुकच सर्वात मोठे समाधान आहे. मुलगा वीरसोबत काम करताना सर्वात जास्त उत्साह होता की जबाबदारी? मी खूप आधीच निर्णय घेतला होता की मी वीरचा पहिला प्रोजेक्ट दिग्दर्शित करणार नाही. मी फक्त कथा लिहिली आणि ही मालिका (सीरीज) प्रोड्यूस केली आहे. याचे दिग्दर्शन अविनाश अरुण यांनी केले आहे. विशेष म्हणजे वीरच्या आधी ही भूमिका दुसराच अभिनेता करत होता. मग काही तारखांचे (डेट्सचे) प्रश्न निर्माण झाले तेव्हा वीरने ही भूमिका करण्याची इच्छा व्यक्त केली. मी म्हणालो, अविनाशशी बोला आणि ऑडिशन द्या. मग वीरने अविनाशला आधी आपले ‘लेटर्स ऑफ सुरेश’ हे नाटक दाखवले, ज्याचे दिग्दर्शन फिरोज अब्बास खान यांनी केले आहे. त्याने मालिकेतील (सीरीजमधील) किमान 15 सीन्सचे ऑडिशन दिले. हा सिलसिला अनेक दिवस चालला. मग एक दिवस अविनाशने येऊन सांगितले की वीर, प्रीतमच्या भूमिकेसाठी अगदी योग्य आहे. काय आहे या मालिकेची (सीरीजची) कथा गोव्याच्या पार्श्वभूमीवर आधारित या 6-एपिसोडच्या मालिकेत पेड्रो (अरशद वारसी) एक जुन्या विचारांचे पोलीस अधिकारी आहेत, ज्यांना सायबर सेलमध्ये बदली केले जाते. तिथे त्यांची भेट प्रीतम (वीर हिरानी) यांच्याशी होते, जे एक प्रतिभावान एथिकल हॅकर आहेत. दोघे मिळून अपहरण आणि सायबर गुन्हेगारीसारख्या गुंतागुंतीच्या प्रकरणांची उकल करतात. या मालिकेत विक्रांत मैसी एका विक्षिप्त नकारात्मक भूमिकेत दिसले आहेत, तर बोमन इराणी आणि मोना सिंग यांनीही महत्त्वाच्या भूमिका साकारल्या आहेत.
Source link
