आयुष्यात अनेकदा आपल्याला अशा संधी मिळतात, ज्या आपल्या आयुष्याची दिशा बदलू शकतात, पण संधींचे खरे महत्त्व माहीत नसेल, तर त्याच संधी आपल्या हातातून निसटून जातात. ही गोष्ट एका लोककथेतून समजू शकते- पूर्वीच्या काळी एक राजा शिकारीसाठी जंगलात गेला. तो शिकारीच्या शोधात इतका पुढे गेला की, आपल्या राज्यात परतण्याचा मार्गच विसरला. अनेक तास भटकल्यामुळे तो भूक आणि तहानने व्याकूळ झाला. तेव्हा त्याला जंगलाच्या मध्यभागी एक छोटी झोपडी दिसली. तिथे राहणाऱ्या वनवासीने कोणतीही ओळख नसताना राजाचा आदर-सत्कार केला, त्याला जेवण दिले आणि पाणी पाजले. वनवासीच्या वागण्याने राजा प्रसन्न झाला. त्याने आपली ओळख सांगत म्हटले, “मी या राज्याचा राजा आहे. तुझ्या सेवेने प्रसन्न होऊन मी तुला माझ्या नगरातील एक चंदनाचे वन भेट म्हणून देतो.” राजाच्या आदेशानुसार वनवासीला ते बहुमोल वन मिळाले. वनवासीला चंदनाच्या लाकडाचे खरे मूल्य आणि उपयोग माहीत नव्हते. तो झाडे तोडून, त्यांची लाकडे जाळून कोळसा बनवत असे आणि बाजारात विकत असे. त्याला वाटत होते की हाच सर्वात चांगला फायदा आहे. हळूहळू संपूर्ण बागेतील जवळजवळ सर्व चंदनाची झाडे संपली. फक्त एक शेवटचे झाड शिल्लक राहिले. ज्या दिवशी तो शेवटचे झाड तोडून कोळसा बनवणार होता, त्याच दिवशी जोरदार पाऊस सुरू झाला. ओल्या लाकडांपासून कोळसा बनवणे शक्य नव्हते. नाईलाजाने त्याने ती लाकडे तशीच बाजारात नेऊन विकण्याचा निर्णय घेतला. तो चंदनाची लाकडे घेऊन बाजारात पोहोचताच, त्यांचा सुगंध सर्वत्र पसरला. व्यापाऱ्यांनी जास्त किंमत देऊन सर्व लाकडे विकत घेतली. वनवासीला पहिल्यांदाच कळले की, ज्या लाकडांना तो जाळून सामान्य कोळसा बनवत होता, त्यांची खरी किंमत त्यापेक्षा कितीतरी पटीने जास्त होती. हे जाणून त्याला खूप पश्चात्ताप झाला. त्याने विचार केला, जर मला आधीच चंदनाचे महत्त्व माहीत असते, तर मी संपूर्ण बागेतून अमाप संपत्ती मिळवू शकलो असतो, पण अज्ञानामुळे त्याची मौल्यवान संधी सामान्य कोळशात बदलली. कथेची शिकवण
Source link
