एक लोककथा आहे. एका राज्यात एक अत्यंत कुशल व्यापारी होता. त्याची बुद्धिमत्ता, प्रामाणिकपणा आणि व्यवस्थापन क्षमता अद्भुत होती. राजा देखील त्याच्या योग्यतेने प्रभावित झाला होता, म्हणून त्याने त्याला संपूर्ण राज्याचा प्रशासक बनवले. व्यापाऱ्याने आपल्या कार्यशैलीने केवळ राजाचा विश्वासच जिंकला नाही, तर सामान्य जनतेचे जीवनही सुधारले. त्याची लोकप्रियता दिवसेंदिवस वाढत गेली. काही काळानंतर व्यापाऱ्याच्या मुलीचे लग्न होत होते. व्यापाऱ्याने हा प्रसंग अविस्मरणीय बनवण्यासाठी एक भव्य मेजवानी ठेवली, ज्यात राजघराण्यापासून ते सामान्य नागरिकांपर्यंत सर्वांना आमंत्रित केले होते. प्रत्येक पाहुण्याचे आदराने स्वागत करण्यात आले आणि त्यांना भेटवस्तू देण्यात आल्या. मेजवानीमध्ये राजमहालातील एक सामान्य सेवक, जो महालात साफसफाईचे काम करत होता, नकळतपणे राजघराण्यासाठी असलेल्या आसनावर बसला. हे पाहून व्यापाऱ्याचा राग अनावर झाला. त्याने सर्वांसमोर सेवकाची मान पकडून त्याला अपमानित केले आणि धक्के देऊन बाहेर काढले. अपमानाची आग सेवकाच्या मनात खोलवर रुजली. काही दिवसांनी तोच सेवक राजाच्या कक्षाची साफसफाई करत होता. राजा अर्धवट झोपेत होता. तेव्हा तो सेवक हळू हळू पुटपुटायला लागला की व्यापाऱ्याने राणीसोबत अयोग्य वर्तन केले आहे. हे ऐकताच राजा दचकला आणि त्याने त्याला सत्य विचारले. सेवकाने लगेच माफी मागितली आणि म्हणाला की रात्रभर जागल्यामुळे तो झोपेत काहीही बोलत होता. राजाने ती गोष्ट तिथेच संपवली, पण त्याच्या मनात संशयाचे बीज पेरले गेले होते. परिणामी व्यापाऱ्याचे अधिकार मर्यादित करण्यात आले आणि त्याच्या राजवाड्यातील प्रवेशावर बंदी घालण्यात आली. दुसऱ्या दिवशी जेव्हा व्यापारी राजवाड्यात आला, तेव्हा त्याला सैनिकांनी थांबवले. हे पाहून व्यापारी खूप आश्चर्यचकित झाला. जवळच तोच सेवक उभा होता, त्याने मजा घेत म्हटले की सैनिकांनो, तुम्हाला माहीत नाही का हे कोण आहेत? आणि तुम्हाला या राजवाड्यातून बाहेर फेकून देऊ शकतात, जसे यांनी माझ्यासोबत केले होते. हे ऐकताच व्यापाऱ्याला संपूर्ण गोष्ट समजली. जेव्हा व्यापाऱ्याला याचे कारण समजले, तेव्हा त्याने अहंकार सोडून त्याच सेवकाला आपल्या घरी बोलावले. त्याचा आदर-सत्कार केला, भेटवस्तू दिल्या आणि सार्वजनिक अपमानाबद्दल नम्रपणे क्षमा मागितली. व्यापाऱ्याची खरी पश्चात्ताप भावना पाहून सेवकाचे मन बदलले. त्याने व्यापाऱ्याला सांगितले की, काळजी करू नका, मी तुम्हाला तुमचा सन्मान पुन्हा मिळवून देईन. दुसऱ्या दिवशी त्या सेवकाने पुन्हा राजाच्या अर्धनिद्रेच्या वेळी तीच जुनी पद्धत वापरली आणि यावेळी राजाबद्दल एक हास्यास्पद गोष्ट बडबडली. राजाला लगेच समजले की, जसा हा माझ्याबद्दल खोटे बोलू शकतो, तसेच त्याने व्यापाऱ्याबद्दलही खोटेच बोलले असेल. राजाला आपली चूक लक्षात आली. दुसऱ्याच दिवशी त्याने व्यापाऱ्याची प्रतिष्ठा आणि अधिकार पूर्णपणे परत केले. प्रसंगातून मिळालेली शिकवण
Source link
