‘मी कंपन्यांसाठी मोठे-मोठे प्लॅन (रणनीती) बनवते, पण माझी खरी ताकद मोठ्या-मोठ्या स्लाइड्समध्ये नाही, तर मी लिहिलेल्या कथांमध्ये आहे… फायझर आणि हार्मनसारख्या कंपन्यांमध्ये कॉर्पोरेट स्ट्रॅटेजी लीडर राहिलेल्या रूपा उन्नीकृष्णन सांगतात, ‘अलीकडेच मी एका मोठ्या अधिकाऱ्याला तीन प्रश्न विचारले, त्यांची संपूर्ण विचारसरणीच बदलली. त्यांनी आश्चर्यचकित होऊन विचारले, तुम्ही इतका वेगळा विचार कसा करू शकता? मी म्हणाले… कारण मी लेखकासारखा विचार करते. काल्पनिक लेखनाने भारतवंशी रूपाला एक उत्तम रणनीतिकार बनण्यास कशी मदत केली, त्यांच्याकडूनच जाणून घ्या… बोर्डरूममधील स्लाइड्स आणि कादंबरीच्या पानांमधील सीमारेषा आता माझ्यासाठी मिटून गेली आहे. मी आता एक उत्तम रणनीतीकार आहे, कारण मी एक कथाकार आहे. मी व्यवसायाचे बारकावे महागड्या कोर्समधून नाही, तर कादंबरी लिहून शिकले आहे. कोविडच्या दिवसांत आई-वडिलांसोबतच्या लांबच्या व्हिडिओ कॉल्सने मला 1960 च्या दशकातील दक्षिण भारताच्या आठवणींमध्ये बुडवून टाकले. त्याच संवादातून माझी पहिली कादंबरी ‘द जॅस्मिन मर्डर्स’ जन्माला आली आणि विचार करण्याची एक नवीन पद्धतही. मला समजले की, फिक्शन म्हणजे केवळ कल्पना नाही, तर सखोल संशोधन, नमुने ओळखणे आणि संपूर्ण जग मनात रचण्याची कला आहे – हेच माझ्या रणनीतीला आणि लेखनाला दिशा देते. जेव्हा मी त्या काळातील पोलिस प्रक्रिया, राजकारण आणि सामाजिक मान्यतांचा शोध घेत होते, तेव्हा मला हे माझ्या सुरुवातीच्या कन्सल्टिंगच्या दिवसांसारखे वाटले. फरक एवढाच होता की, आता मी एक ग्राहक नसून, संपूर्ण समाजाचा नकाशा तयार करत होते. हाच सराव माझ्या व्यावसायिक जीवनातही उतरला. मग ते फायझरमध्ये नवीन व्यवसाय युनिट समजून घेणे असो किंवा हार्मनमध्ये तंत्रज्ञानाचे एकत्रीकरण… मी नवीन प्रकल्प समजून घेण्यासाठी खोलवर जाते. कथांनी शिकवले की, फक्त डेटाची यादी पाहू नका, तर संपूर्ण वातावरणाला एकाच वेळी समजून घ्यायला शिका. लोक म्हणतात की, संशोधन-कल्पनेचे काम तर एआय (AI) करेल. मला वाटते की, एआय (AI) बरीच माहिती देऊ शकते. लेखकाचे मन खूप पुढे जाते. जेव्हा मी माझ्या पुस्तकाचे प्रकरण लिहिते, तेव्हा माझे मन भविष्यातील गुंतागुंत सोडवण्याचा सराव करत असते. व्यवसायाच्या भाषेत सांगायचे तर, मी पात्रांद्वारे हे पाहू शकते की, पुढे जाऊन कोणत्या समस्या येऊ शकतात.
Source link
