चिनी जोडपी मागील पिढ्यांच्या तुलनेत अधिक वयात लग्न करत आहेत. हे वंध्यत्वाची समस्या अधिक वाढण्याचे एक कारण आहे. अपत्य जन्मास घालू शकणाऱ्या जोडप्यांमध्ये 2020 मध्ये वंध्यत्व 18% आढळले, तर 2007 मध्ये ते 12% होते. यामुळे आयव्हीएफची मागणी वाढली आहे. चीनमध्ये प्रयोगशाळेच्या मदतीने अपत्याला जन्म देण्याचे उपचार घेणाऱ्यांची संख्या 2013 मधील 2.36 लाखांच्या तुलनेत 2019 मध्ये 11 लाख झाली होती. आज चीनमध्ये 600 परवानाधारक क्लिनिक आहेत. उपलब्ध आकडेवारीनुसार, 2022 मध्ये आयव्हीएफद्वारे सुमारे तीन लाख मुलांचा जन्म झाला होता. अधिक मुलांसाठी चिंतीत असलेल्या देशात या लहान संख्येनेही सरकारचे लक्ष वेधून घेतले आहे. चिनी सरकारने जन्मदर वाढवण्यासाठी चांगले पॅकेज देणे सुरू केले आहे. 2025 मध्ये तीन वर्षांपेक्षा कमी वयाच्या प्रत्येक मुलासाठी दरवर्षी 47689 रुपये भत्ता देण्याची योजना सुरू केली आहे. जानेवारीमध्ये कंडोमवरील व्हॅटचा दर 13% करण्यात आला. 2022 मध्ये केंद्र सरकारने प्रजनन उपचारांना सार्वजनिक विमा योजनांमध्ये समाविष्ट केले आहे. 2024 मध्ये दहा लाखांहून अधिक लोकांना आयव्हीएफ उपचारांच्या खर्चाची भरपाई करण्यात आली. 2025 च्या मध्यापर्यंत, सर्व 31 प्रांतीय सरकारांनी याचा त्यांच्या योजनांमध्ये समावेश केला आहे. आयव्हीएफच्या एका चक्रासाठी 20 ते 50 हजार युआनपर्यंत खर्च येतो. अनेक शहरे दहा हजार युआनपर्यंत देत आहेत. तरीही, लोकसंख्या तज्ञांना शंका आहे की आयव्हीएफ अनुदानामुळे जन्मदरात लक्षणीय वाढ होईल. जपान आणि दक्षिण कोरिया दशकांपासून आयव्हीएफसह जन्मदर वाढवण्याशी संबंधित धोरणांवर मोठ्या प्रमाणात खर्च करत आहेत. दोन्ही देशांची लोकसंख्या फारशी वाढलेली नाही. चीनमध्ये संतती जन्माला घालण्याचा दर खूप जास्त वाढवण्यासाठी, सहाय्यक कार्यक्रम अनेक पटींनी वाढवावे लागतील. हे इतके सोपे नाही. रुग्णालयांमध्ये 35-40 वयोगटातील अधिक रुग्ण येत आहेत. या वयात यशाचा दर कमी असतो. हाँगकाँग सायन्स टेक्नॉलॉजी युनिव्हर्सिटीचे स्टुअर्ट गीतेल बास्टेन म्हणतात की, आयव्हीएफ वंध्यत्वात मदत करते, संततीबद्दलच्या द्विधा मनःस्थितीत किंवा अस्पष्टतेत नाही. यामुळे फार कमी लोकांना फायदा होतो. चीनमध्ये, मर्यादित पूल प्रवेशाची समस्या आणि सरकारच्या धोरणांमुळे हे आणखी आकुंचन पावले आहे. समृद्ध शहरांमध्ये क्लिनिक्सची संख्या जास्त आहे. 2023 ते 2025 पर्यंत, दोन कोटी 22 लाख लोकसंख्या असलेल्या बीजिंगमध्ये 53 हजार लोकांनी सरकारी विम्यातून प्रजनन उपचार (फर्टिलिटी ट्रीटमेंट) घेतले होते. या तुलनेत, तेवढ्याच लोकसंख्येच्या ईशान्येकडील जिलिन प्रांतात 2024 मध्ये योजना सुरू झाल्यानंतर पहिल्या वर्षात सहा हजारपेक्षा कमी महिलांनाच फायदा झाला होता. स्टॅनफोर्ड विद्यापीठाचे कॅरेन एगलस्टोन म्हणतात की, या असमानता चीनच्या आरोग्य प्रणालीच्या संरचनेची झलक दाखवतात. प्रांतांना त्यांच्या विमा खर्चाचा मोठा भाग उचलावा लागतो. त्यामुळे, समृद्ध प्रदेश जास्त खर्च करतात. गरीब भागातील लोकांना उपचार परवडत नाहीत. उदाहरणार्थ, निंगशियाचे दरडोई वार्षिक उत्पन्न उपचाराच्या एका सायकलपेक्षा कमी आहे. याव्यतिरिक्त, आयव्हीएफसाठी कठोर राष्ट्रीय आणि प्रांतीय नियम आहेत. केवळ विवाहित जोडप्यांवरच उपचार केले जाऊ शकतात. अनेक ठिकाणी आईच्या वयाचा विचार केला जातो. अंडी गोठवण्याचे (एग फ्रीज) नियम खूप कडक आहेत. प्रजनन दर खूप कमी चीन हा जगातील सर्वात कमी प्रजनन दर असलेल्या देशांपैकी एक आहे. सरासरी चिनी महिलेला तिच्या जीवनकाळात फक्त एकच मूल होते. हे 2017 च्या 1.8 आणि लोकसंख्या स्थिर ठेवण्यासाठी आवश्यक असलेल्या 2.1 पेक्षा खूप कमी आहे.
Source link
