या घटनेनंतर, मित्रांनी ही बातमी संपूर्ण शाळेत पसरवली. शिक्षकांनाही हे कळले. तेव्हापासून मी शाळेत जाणे बंद केले आहे आणि मला कोणाशीही बोलावेसे वाटत नाही. आणि मी आता कोणावरही विश्वास ठेवू शकत नाही. मी दिवसभर विचार करत राहतो की माझ्याकडे टाईम मशीन असती तर मी परत जाऊन ही चूक सुधारू शकलो असतो. माझ्या पालकांना अजून याबद्दल माहिती नाही. मी वसतिगृहात राहतो. कोणत्याही कामात मन लागत नाही. मला समजत नाहीये काय करू?

तज्ञ: अदिती सक्सेना, समुपदेशन मानसशास्त्रज्ञ, भोपाळ

उत्तरः तुमच्या सध्याच्या वयात तुम्ही अशा अनेक गोष्टी कराल. ही एक नैसर्गिक गोष्ट आहे. हे करणे आणि नंतर दुसऱ्याला ते कळणे हे सर्व सामान्य आहे. या कोवळ्या वयात आपण त्याला लाजिरवाण्या भावनांशी जोडतो, पण असं काहीही घडत नाही. त्यासाठी खूप काळजी करावी लागते. या वयात जवळजवळ प्रत्येकजण हे करतो.

अशाप्रकारे लोक एकमेकांना भेटतात. जर तुम्ही तुमच्या आजूबाजूला पाहिले तर तुम्हाला आढळेल की नाती अशा प्रकारे तयार होतात. तुमच्या वडिलांनी, जे नेहमीच तुम्हाला गंभीर दिसतात, त्यांनी त्यांच्या कॉलेज आणि तरुणपणी हे सर्व केले असेल. अशा परिस्थितीत, तुम्हाला स्वतःबद्दल अजिबात वाईट वाटण्याची गरज नाही.

तुम्हाला आठवत असेल की तुमच्या लहानपणी, जेव्हा तुमचे एखादे खेळणे तुटायचे तेव्हा तुम्ही खूप रडायचे आणि खूप अस्वस्थ व्हायचे. तुला वाटलं होतं की तुझं जग तुझ्या खेळण्यांमुळे आहे, जे आता नष्ट झालं आहे. पण आता हे आठवून तुम्हाला हसू येतंय.

हे असे समजून घ्या, जरी तुम्हाला या क्षणी याबद्दल वाईट वाटत असेल, परंतु आजपासून २० वर्षांनी, तुम्ही तुमच्या मित्रांमध्ये बसून ही घटना आठवून हसत असाल. तुम्ही ही गोष्ट तुमच्या मुलांना आणि नातवंडांना सांगत असाल.

विश्वास ठेवणे ही चूक नाही, ती एक चांगली सवय आहे

विश्वास ठेवण्यात काहीही चूक नाही, उलट ती चांगली गोष्ट आहे. जर तुम्ही पाहिले तर तुम्हाला आढळेल की संपूर्ण जग विश्वासावर आधारित आहे. तुम्ही तुमच्या कुटुंबावर विश्वास ठेवता, बँका त्यांच्या ग्राहकांवर विश्वास ठेवतात, पाळीव प्राणी त्यांच्या काळजीवाहकांवर विश्वास ठेवतात.

तुम्ही स्वतःला विचारले का की चूक कोणाची होती? दुसऱ्या व्यक्तीवर विश्वास ठेवणे चुकीचे होते का? या सर्व प्रश्नांची उत्तरे ‘नाही’ अशी आहेत. अशा परिस्थितीत तुम्ही स्वतःला दोष देऊ नये.

तुम्ही एखाद्या प्रोफाइलला फॉलो केले, त्यांच्याशी बोलला आणि त्यांना जाणून घेण्याचा प्रयत्न केला. हे सर्व अगदी नैसर्गिक आहे. विश्वास ठेवणे हे मानवतेचे लक्षण आहे. ज्यांनी तुमचा विश्वास तोडला आणि तुमची चेष्टा केली त्यांची चूक होती. तू फक्त एका चांगल्या व्यक्तीवर विश्वास ठेवलास.

• 
• 
• 
• 
• 
• 

यात लाज वाटण्यासारखे काही नाही

मित्रांसोबत विनोद करणे स्वाभाविक आहे. आपल्या सर्वांचे मित्र असे आहेत जे हे करतात. तुम्हीही तुमच्या मित्रांसोबत हसत आणि विनोद करत असाल. यात काहीही नवीन किंवा विचित्र नाही.

तथापि, जर हे प्रकरण तुमच्या आणि तुमच्या मित्रांमध्ये राहिले असते तर. पण जर त्यांनी ही बातमी संपूर्ण शाळेत पसरवली असेल आणि विद्यार्थी तुम्हाला चिडवत असतील आणि तुमचा अपमान करण्याचा प्रयत्न करत असतील, तर ती तुमची नाही तर तुमच्या मित्रांची आणि विद्यार्थ्यांची चूक आहे.

तुमचे बरेच मित्र आणि शाळेतील विद्यार्थी हे करतात. फरक एवढाच की जेव्हा त्याने हे सर्व केले तेव्हा कोणालाही कळले नाही. सत्य हे आहे की तुम्ही काहीही चूक केली नाही. यासाठी लाज वाटण्याची किंवा स्वतःला दोष देण्याची गरज नाही.

तुमची सर्वोत्तम संपत्ती म्हणजे तुमची बुद्धिमत्ता

तुमच्या प्रश्नावरून असे दिसून येते की या घटनेचा तुमच्यावर वाईट परिणाम झाला आहे आणि तुम्ही खूप अस्वस्थ आहात. पण तुला माहिती आहे बेटा, तू ज्या पद्धतीने प्रश्न लिहिला आहेस त्यावरून तुला मूलभूत समज आहे हे दिसून येते.

सहसा जेव्हा आपण त्रासात असतो तेव्हा आपल्याला आपली समस्या काय आहे हे समजत नाही. प्रश्न विचारणे म्हणजे तुम्हाला समस्येची जाणीव आहे. समस्येची जाणीव असणे म्हणजे तुम्ही उपाय शोधण्याच्या दिशेने एक पाऊल उचलले आहे.

तू आई बाबांशी का बोलला नाहीस?

तू म्हणालास की तुझ्या घरात कोणालाही याबद्दल माहिती नाही. तुम्हाला भीती वाटते का की सगळे तुमच्यावर हसतील?

जर असे असेल तर तुम्ही घरी किंवा शाळेत तुमच्या विश्वासू व्यक्तीशी बोलले पाहिजे. कारण या घटनेमुळे तुमचा विश्वासच खराब झाला आहे. अशा परिस्थितीत, अशा व्यक्तीशी बोला जो तुमचे ऐकू शकेल आणि तुमच्या समस्या समजून घेऊ शकेल.

जर तुम्ही हे कोणासोबत शेअर केले नाही तर ही गोष्ट तुम्हाला आतून खात राहील. अशा परिस्थितीत ही समस्या मोठी होऊ शकते. यामुळे, तुम्ही चुकीच्या पद्धतीने प्रतिक्रिया देऊ शकता आणि तुमच्या मित्रांवर सूड घेण्याचा प्रयत्न देखील करू शकता.

जेव्हा तुम्ही तुमच्या जवळच्या व्यक्तीला तुमच्या समस्येबद्दल सांगाल तेव्हा तुम्हाला हलके वाटेल. जर त्यांना तुमची समस्या गंभीर वाटत असेल तर ते तुम्हाला समुपदेशकाकडे घेऊन जाऊ शकतात.

आपल्याला टाईम मशीनची गरज नाही, थोडे धाडस हवे आहे

तू म्हणालास की जर तुमच्याकडे टाईम मशीन असती तर तुम्ही भूतकाळात जाऊ शकता, ही चूक दुरुस्त करू शकता आणि परत येऊ शकता.

बेटा, आज जरी ही मोठी गोष्ट वाटत असली तरी, टाईम मशीनची गरज आहे हे फार मोठे नाही. जेव्हा तुम्ही लोकांना भेटणे आणि बोलणे टाळत असता. यामुळे लोकांना कळते की तुम्ही नाराज आहात.

कल्पना करा की जर तुम्हाला या घटनेबद्दल माहिती असती तर… ती घटना अजूनही घडली होती, तेव्हाही विश्वास तुटला होता, पण कोणालाही त्याबद्दल माहिती नसल्यामुळे, तुम्ही कदाचित इतके अस्वस्थ झाले नसते.

अशा परिस्थितीत, तुम्हाला थोडे धाडस दाखवावे लागेल आणि लोकांना भेटून हुशारीने बोलावे लागेल. यामुळे तुमचा सर्व ताण हळूहळू कमी होईल.

तुम्ही हे एकटे हाताळू शकता का की तुम्हाला मदतीची आवश्यकता आहे?

जर तुम्ही याबद्दल जवळच्या आणि विश्वासू व्यक्तीशी बोललात तर तुम्हाला हलके वाटेल. जर तुम्हाला खूप ताण येत असेल तर तुम्ही थेरपिस्टची मदत घेऊ शकता.

हे देखील लक्षात ठेवा आणि मानसिकदृष्ट्या तयार रहा की आयुष्य खूप मोठे आहे. आता आयुष्यात यापेक्षा मोठ्या समस्या येतील; अनेक चढ-उतार येतील.

या उद्भवणाऱ्या समस्यांवर तुम्हाला उपाय सापडतील. अशा परिस्थितीत, या सर्व गोष्टी तुम्हाला लहान वाटू लागतील. याला वाढ आणि परिपक्वता म्हणतात.