आकाशातून कधी क्षेपणास्त्र पडेल, हे कोणालाच माहीत नाही. अशा धोक्याच्या परिस्थितीत, 37 वर्षीय पोस्टमन ओलेक्सी क्लोचकोवस्की रोज ट्रक घेऊन निघतात. ते सैनिक नाहीत, तर ‘नोवा पोष्टा’ या खाजगी टपाल सेवेचे चालक आहेत. गेल्या चार वर्षांपासून ते अशा भागांमध्ये पार्सल पोहोचवत आहेत, जिथे जाण्यापासून अनेकदा सैन्यही वाचते. रशियन हल्ल्यांमध्ये त्यांचे तीन ट्रक जळून खाक झाले आहेत, पण त्यांच्या चेहऱ्यावरील हास्य आजही कायम आहे. ओलेक्सी ट्रक चालवताना संगीत ऐकत नाहीत. त्यांच्या उजव्या कानात फक्त फोन कॉलसाठी इअरफोन असतो, तर डावा कान ते नेहमी मोकळा ठेवतात. ते म्हणतात, ‘ड्रोनचा आवाज ऐकणे महत्त्वाचे आहे.’ गेल्या उन्हाळ्यात याच सावधगिरीमुळे त्यांचा जीव वाचला. त्यांनी ड्रोनचा आवाज ऐकला आणि लगेच ट्रक थांबवला. काही सेकंदांनंतर ड्रोन त्यांच्यासमोर फुटला. ते सांगतात की, जर त्यावेळी संगीत वाजत असते, तर कदाचित ते जिवंत नसते. ओलेक्सीला दरमहा सुमारे 450 डॉलर (सुमारे 38 हजार रुपये) मिळतात, पण ते याला फक्त नोकरी मानत नाहीत. त्यांच्या ट्रकमध्ये दरवाजाजवळ नेहमी ट्रॉमा किट ठेवलेली असते, ज्यात रक्त थांबवणारी औषधे आणि पेनकिलर असतात. भीती वाटते, पण थांबणे शक्य नाही सततच्या बॉम्ब हल्ल्यांच्या तणावाने ओलेक्सीला अनेकदा खचवले आहे. गेल्या वर्षी त्यांना हलका स्ट्रोक आला होता, पण रुग्णालयातून बाहेर पडताच ते पुन्हा कामावर परतले. ते म्हणतात, ‘आम्ही स्टीलचे बनलेले नाही, भीती सगळ्यांना वाटते. पण जर मी हे काम केले नाही, तर कदाचित दुसरे कोणीही करणार नाही. ड्रायव्हिंग हेच माझे जीवन आहे.’ जेव्हाही हवेत सायरन वाजतो, तेव्हा ओलेक्सी सर्वात आधी आपल्या वृद्ध आईला फोन करतात. आईला आता याची सवय झाली आहे. त्यांना माहीत आहे की त्यांचा मुलगा अशा ठिकाणी आहे, जिथे जीवन आणि मृत्यू यांच्यात फक्त एका ‘ट्रक’चे अंतर आहे. युद्धाच्या काळात लोकांसाठी ‘जीवनवाहिनी’ बनलेला टपालवाला ओलेक्सी युद्धग्रस्त भागांमध्ये जेव्हा दुकाने बंद होतात आणि जनजीवन ठप्प होते, तेव्हा नोव्हा पोस्टाच्या शाखाच आशेचे एकमेव ठिकाण बनतात. 2022 पासून आतापर्यंत, कर्तव्यावर असताना कंपनीचे 16 कर्मचारी मारले गेले आहेत आणि 400 हून अधिक कार्यालये उद्ध्वस्त झाली आहेत. तरीही लोक येथे पार्सल घेण्यासाठी, फोन चार्ज करण्यासाठी आणि आपल्या कुटुंबाला ते अजून जिवंत असल्याचे सांगण्यासाठी येतात.
Source link
