काही प्रवास सुंदर फोटो देतात, काही फक्त कथा. पण काही अशी जबाबदारी सोपवतात, ज्यासाठी तुम्ही कधीच तयार नसता. हे लंडनमध्ये राहणारे गिर्यारोहक मंडालिन ‘क्रिस’ क्रिस्टेया यांचे म्हणणे आहे. क्रिस म्हणतात, मो ब्लां (आल्प्स) चे ते बर्फाळ आणि सर्वात उंच शिखर – माझ्यासाठी सुरुवातीला फक्त एक अपूर्ण स्वप्न होते. मला माहीत नव्हते की तेच स्वप्न एक दिवस मला दोन अनोळखी व्यक्तींच्या आयुष्यात आणि माझ्या नशिबाच्या मध्ये ढाल बनवून उभे करेल. जेव्हा मी मागे वळून पाहतो, तेव्हा समजते की ती फक्त डोंगराची चढाई नव्हती; माझ्या चारित्र्याची परीक्षा देखील होती. एका घटनेने आयुष्याला कसे उद्दिष्ट दिले, जाणून घ्या… मंगेतरकडून मजेत घेतलेले आव्हान मी लंडनच्या जिममध्ये लाइफगार्ड होतो. आयुष्य नीरस वाटत होते. 2016 मध्ये बार्सिलोनामध्ये फिरताना मो ब्लां घड्याळाच्या दुकानात पोहोचलो. घड्याळे खूप सुंदर होती, पण आवाक्याबाहेरची होती. मी मजेत माझ्या मंगेतर विव ला म्हटले, ‘जर मी मो ब्लां पर्वतावर चढलो, तर सूट मिळेल का?’ बस तेव्हाच ठरवले की युरोपमधील सर्वात उंच शिखर मो ब्लां सर करेन. बेअर ग्रिल्सपासून प्रेरणा मिळाली गिर्यारोहणाचा अनुभव नव्हता, फक्त बेअर ग्रिल्सच्या पुस्तकातून (मला) ध्यास लागला. व्हिव्ह घाबरली होती, पण माझा हट्ट पाहून तिने संमती दिली. काही महिन्यांनंतरच मी फ्रान्समधील शॅमोनी येथे पोहोचलो. चढाई सुरू केली. पहाटेचे तीन वाजले असतील… शिखर फक्त 180 मीटर दूर होते, पण 15 हजार फुटांवर हवामान अचानक बिघडले. बर्फाळ वारे इतके वेगवान होते की मला संतुलन राखण्यासाठी बसावे लागले. तिथेच माझी भेट जेम्स आणि त्यांचा मुलगा मॅट यांच्याशी झाली. ते ब्रिटिश गिर्यारोहक होते आणि खाली उतरत होते. एका क्षणात सर्व काही बदलले जेम्स म्हणाला, ‘वर जाणे वेडेपणा आहे, परिस्थिती बिघडत चालली आहे.’ मी त्यांच्यासोबत खाली उतरण्याचा निर्णय घेतला. आम्ही तिघे होतो, सर्व काही नियंत्रणात वाटत होते… आणि मग… एका क्षणात सर्व काही बदलले. अचानक भयानक दृश्य दिसले. वाऱ्याचा वेग 80 किमी प्रति तास असेल. जेम्सचा पाय घसरला आणि तो पोटावर खाली सरकू लागला. तो मुलगा मॅटशी दोरीने बांधलेला होता. जर जेम्स दरीत पडला असता, तर त्याने मुलालाही सोबत ओढले असते. मी स्तब्ध झालो. सर्वात धोकादायक क्षण उंचीवर भीती ओरडत नाही, फक्त तुम्हाला स्थिर करते. आणि तोच सर्वात धोकादायक क्षण होता. मी काही सेकंद हललो नाही. वारा आवाज गिळत होता. कोणताही मार्गदर्शक नव्हता, कोणतीही मदत नव्हती. मनात फक्त एकच गोष्ट होती – हा माणूस मरणार आहे… आणि कदाचित त्याच क्षणी माझ्या आत काहीतरी तुटले… किंवा जागे झाले. मी सुन्न झालो. माझ्या पाठीच्या कण्यात भीतीची एक लाट धावली. वाटले की ते दोघे मरतील. वाटले की उजवी बाजू निखळेल पण पुढच्याच क्षणी, कुठूनतरी हिम्मत आली. मी हवेत उडी मारली आणि जेम्सला खाली ओढणारी ती दोरी पकडली. मी बर्फावर पोटावर पडलो, कुऱ्हाड (आईस एक्स) पूर्ण ताकदीने बर्फात रोवली आणि माझ्या बुटांचे स्पाइक्स जमिनीत खुपसले. तेव्हा एक जोरदार धक्का जाणवला. माझी उजवी बाजू जणू निखळली होती, पण मी पकड ढिली केली नाही. डोळे उघडले, तेव्हा जेम्स माझ्यापासून 10 मीटर खाली उतारावर थांबले होते. खाली हजारो फूट खोल दरी अगदी खाली हजारो फूट खोल दरी होती. मॅटच्या चेहऱ्यावर मृत्यूची भीती स्पष्ट दिसत होती. तेव्हा आणखी काही गिर्यारोहक तिथे पोहोचले. आम्ही सर्वांनी मिळून जेम्सला वर ओढले. जेम्स सुरक्षित होता, पण पूर्णपणे खचला होता. रात्रभर तो पर्वताकडे पाठ करून बसला होता, जणू त्याला ते बघायचेही नव्हते. माझा हात धरून म्हणाला, ‘जीव वाचवल्याबद्दल धन्यवाद.’ या घटनेने आयुष्य बदलून टाकले. मला जाणवले की गिर्यारोहण हीच माझी खरी आवड आहे. 2018 मध्ये मी पुन्हा मॉन्ट ब्लँकवर परतलो. पूर्ण तयारीसह… सनस्क्रीन, इलेक्ट्रोलाइट्स, प्रशिक्षण आणि दोन सहकारी गिर्यारोहक. शिखरावर पोहोचून स्वप्न पूर्ण केले मी यशस्वीरित्या शिखरावर पोहोचून माझे स्वप्न पूर्ण केले. पत्नी विव आणि मी, आम्ही दोघे मिळून जगभरातील शिखरे सर केली आहेत. आजही मी जेम्स आणि मॅटच्या संपर्कात आहे. जेम्सने पुन्हा गिर्यारोहण केले नाही. तो म्हणतो, ‘त्या दिवसानंतरचा प्रत्येक दिवस त्याच्यासाठी बोनस आहे.’ तरीही, जेव्हा मी त्या दिवसाची आठवण करतो, तेव्हा मला वाटते की मी त्यांचा नाही, तर त्यांनी माझा जीव वाचवला. मी आता बदललेला माणूस मॉन्ट ब्लँक आजही तिथेच आहे – तितकाच जादुई, तितकाच निर्दयी. पण मी बदललो आहे. दोन वर्षांनी मी परत आलो, शिखरावर पोहोचलो, पण एक बदललेला माणूस म्हणून. कधीकधी विचार करतो की जर मी त्या दिवशी उडी मारली नसती, तर काय झाले असते? मग स्वतःला उत्तर देतो… कदाचित नियतीने मला त्या दिवशी तिथे पाठवले होते, त्यांना वाचवण्यासाठी नाही, तर स्वतःला पुन्हा शोधण्यासाठी. युरोपमधील सर्वात धोकादायक पर्वत मॉन्ट ब्लँक फ्रान्स आणि इटलीच्या सीमेवर स्थित आल्प्समधील सर्वात उंच शिखर आहे. त्याची उंची सुमारे 4,808 मीटर (15,777 फूट) आहे. अति थंडी आणि बर्फाचे वादळ यामुळे ते जवळजवळ अशक्य होते. अनुभव आणि मार्गदर्शकाशिवाय जाणे धोकादायक आहे. उंचीवर ऑक्सिजनची कमतरता, दगड कोसळणे आणि हिमस्खलन ही मोठी समस्या आहे. या पर्वतावर चढाई करताना दरवर्षी सुमारे 100 मृत्यूंची नोंद होते. यामुळे याला युरोपमधील सर्वात धोकादायक पर्वत मानले जाते.
Source link
