जीवनात चढ-उतार येतच असतात. कधी परिस्थिती आपल्या मनासारखी असते, तर कधी अगदी उलट. अशा वेळी सर्वात महत्त्वाचे आहे – धैर्य आणि आपल्या विचारांचे सकारात्मक असणे. निराशा व्यक्तीला पुढे जाण्यापासून थांबवते, तर सकारात्मक विचार कठीण परिस्थितीतही मार्ग दाखवतात आणि पुढे जाण्यासाठी प्रेरित करतात. धैर्य आणि सकारात्मकता हेच यशस्वी जीवनाचे मूळ सूत्र आहेत. ही गोष्ट एका लोककथेतून समजू शकतो, जाणून घ्या ही लोककथा… जुन्या काळातील गोष्ट आहे. एका प्रदेशात एक संत खूप प्रसिद्ध होते. त्यांच्या बुद्धिमत्तेमुळे आणि शांत स्वभावामुळे सर्वजण त्यांचा आदर करत असत. लोक दूरदूरहून आपल्या समस्या घेऊन त्यांच्याकडे येत असत आणि संत आपल्या साध्या उपदेशांनी सर्वांना योग्य मार्ग दाखवत असत. संतांच्या आश्रमात अनेक शिष्यही त्यांच्यासोबत राहत होते. गावातील लोक रोज आश्रमात येत आणि संतांचे प्रवचन ऐकत. एके दिवशी संतांचा एक श्रीमंत भक्त आश्रमात पोहोचला आणि त्याने गाय दान केली. गायीला पाहून सर्व शिष्य खूप आनंदी झाले. सर्वांच्या मनात एकच गोष्ट होती की, आता रोज ताजे दूध प्यायला मिळेल. शिष्यांनी आनंदाने ही गोष्ट आपल्या गुरूंना सांगितली. संताने हसत म्हटले की चांगली गोष्ट आहे, आता सर्वांना दूध मिळेल. त्यानंतर काही दिवस आश्रमात सर्वांना भरपूर दूध मिळू लागले. शिष्य आणि संत सर्वजण नियमितपणे दूध पीत होते, पण काही काळानंतर तोच दानशूर व्यक्ती आश्रमात आला आणि त्याने आपली गाय परत मागितली. संताने कोणताही संकोच न करता गाय त्याला परत दिली. हे पाहून सर्व शिष्य उदास झाले. त्यांना वाटले की आता ताजे दूध मिळणार नाही. शिष्यांचे निराश चेहरे पाहून गुरु म्हणाले की निराश होण्याची काही गरज नाही. आता आपल्याला गाईचे शेण आणि घाण साफ करावी लागणार नाही. यामुळे आपला बराच वेळ वाचेल. आता आपण त्या वेळेचा उपयोग तप, ध्यान आणि अभ्यासात करू शकतो. एका शिष्याने विचारले की गुरुजी, तुम्हाला या गोष्टीचे दुःख झाले नाही का की आता दूध मिळणार नाही? गुरुंनी उत्तर दिले की, आपण कोणत्याही परिस्थितीत सकारात्मक राहिले पाहिजे. हेच सुखी आणि यशस्वी जीवनाचे रहस्य आहे. गाय मिळाली तेव्हाही आम्ही जास्त आनंद साजरा केला नाही आणि ती निघून गेली तेव्हाही आम्ही दुःखी झालो नाही. गाईमुळे साफसफाईत वेळ जात होता. आता तोच वेळ आपण आपल्या विकासात आणि प्रभूच्या भक्तीत लावू. सर्व शिष्यांना गुरुंचे म्हणणे समजले आणि त्यांच्या मनातील निराशा दूर झाली. प्रसंगाची शिकवण
Source link
