विशाखापट्टणम8 मिनिटांपूर्वी
- कॉपी दुवा
गुगल आंध्र प्रदेशातील विशाखापट्टणम येथे आशियातील सर्वात मोठे डेटा सेंटर बांधणार आहे. त्याची क्षमता १ गिगावॅट असेल. सध्या देशभरात एकूण १.४ गिगावॅट क्षमतेचे डेटा सेंटर कार्यरत आहेत.
रॉयटर्सच्या मते, गुगल यासाठी ५०,००० कोटी रुपये गुंतवेल. यापैकी १६,००० कोटी रुपये अक्षय ऊर्जा सुविधा बांधण्यासाठी खर्च केले जातील. यामुळे डेटा सेंटरला वीज उपलब्ध होईल.
एप्रिलमध्ये, गुगलची मूळ कंपनी अल्फाबेटने सांगितले होते की ते जगभरात डेटा सेंटरची क्षमता वाढवण्यासाठी यावर्षी ६.२५ लाख कोटी रुपये खर्च करेल.
आंध्र प्रदेशचे आयटी मंत्री नारा लोकेश म्हणाले की, विशाखापट्टणममध्ये तीन केबल लँडिंग स्टेशन देखील बांधले जातील. यामुळे हाय-स्पीड डेटा ट्रान्सफर शक्य होईल. राज्यात १.६ गिगावॅट क्षमतेच्या डेटा सेंटर गुंतवणुकीला अंतिम स्वरूप देण्यात आले आहे. पुढील ५ वर्षांत ६ गिगावॅट क्षमतेचे डेटा सेंटर बांधण्याचे लक्ष्य आहे.
आता जाणून घ्या, डेटा सेंटर म्हणजे काय…
डिजिटल युगात, सोशल नेटवर्किंग कंपन्या त्यांचा सर्व वापरकर्ता डेटा आणि माहिती त्यांच्या स्वतःच्या डेटा सेंटरमध्ये ठेवतात.
डेटा सेंटर म्हणजे नेटवर्कशी जोडलेल्या संगणक सर्व्हरचा एक मोठा समूह. कंपन्यांद्वारे मोठ्या प्रमाणात डेटा साठवण्यासाठी आणि प्रक्रिया करण्यासाठी याचा वापर केला जातो. सोशल मीडिया प्लॅटफॉर्म फेसबुक, ट्विटर, व्हॉट्सअॅप, इंस्टाग्राम, यूट्यूब, बँकिंग, रिटेल, आरोग्यसेवा, पर्यटन आणि इतर व्यवहार भरपूर डेटा निर्माण करतात, ज्यासाठी स्टोरेजसाठी डेटा सेंटरची आवश्यकता असते.
या सुविधांमध्ये डेटा स्टोरेज, माहितीची प्रक्रिया आणि इतर ठिकाणी त्याचे हस्तांतरण आणि कंपनीच्या अर्जाशी संबंधित काम यांचा समावेश आहे. हे एका सर्व्हरसारखे मानले जाऊ शकते जिथून कंपनीचे संपूर्ण आयटी चालवले जाते. डिजिटल युगात, सोशल नेटवर्किंग कंपन्या त्यांच्या वापरकर्त्यांचा सर्व डेटा आणि माहिती त्यांच्या स्वतःच्या डेटा सेंटरमध्ये ठेवतात. या डेटा सेंटरमध्ये हजारो सर्व्हर आहेत.
डेटा सेंटरमध्ये डेटा कसा साठवला जातो ते समजून घ्या…
गुगल, युट्यूब, इंस्टाग्राम, अमेझॉन, फेसबुक सारख्या मोठ्या कंपन्यांचे स्वतःचे डेटा सेंटर आहेत. मोठ्या स्तरावर डेटा गोळा करण्यासाठी, डेटा मध्यभागी असलेल्या 3 थरांमधून (व्यवस्थापन स्तर, आभासी स्तर आणि भौतिक स्तर) पास केला जातो.
व्यवस्थापन स्तर प्रामुख्याने डेटा नियंत्रित आणि देखरेख करण्यावर लक्ष केंद्रित करतो. वापरकर्ता काहीही शोधतो तरी, हा स्तर प्रथम सर्व डेटा हाताळतो.
व्हर्च्युअल लेयरमध्ये, वापरकर्त्यांनी विचारलेल्या प्रश्नांची माहिती मिळवता येते. तसेच, SQL (एक प्रकारची मानक डेटा भाषा) वापरून वापरकर्त्याला माहिती दाखवली जाते.
भौतिक थर थेट हार्डवेअरशी संबंधित असतो किंवा आपण असे म्हणू शकतो की भौतिक थर प्रत्यक्ष गोष्टींशी संबंधित असतो.
इंटरनेट डेटा लीक आणि सायबर हल्ले हे एक मोठे आव्हान सहसा, या डेटा सेंटर्सवर वापरकर्त्याच्या डेटाचा स्वयंचलितपणे बॅकअप घेतला जातो. त्यांच्यावर प्रत्यक्ष हल्ला होण्याची शक्यता सायबर हल्ल्यापेक्षा कमी असते.
यामुळेच अलिकडे डेटा सेंटरला अधिक प्रगत स्वरूप देण्यात आले आहे. ज्यामध्ये अनावश्यक हार्डवेअर किंवा सॉफ्टवेअर ठेवले जात नाही, ज्यामुळे अशा सायबर हल्ल्याची शक्यता खूपच कमी होते.
यासोबतच, अशा घटनेच्या बाबतीत मजबूत आपत्ती पुनर्प्राप्ती उपाययोजना देखील ठेवण्यात आल्या आहेत. उदाहरणार्थ, आग किंवा कोणत्याही नैसर्गिक आपत्तीच्या बाबतीत, डेटा आपोआप दुसऱ्या डेटा सेंटरमध्ये हलविला जातो.
जर कोणत्याही कारणास्तव हार्ड ड्राइव्ह खराब झाली तर या कंपन्या त्यांचे हार्ड ड्राइव्ह नष्ट करतात जेणेकरून कोणत्याही कारणास्तव डेटा अॅक्सेस करता येणार नाही. कंपन्या या डेटा सेंटर्सना सुरक्षित करण्यासाठी आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर करत आहेत कारण हॅकर्स आता सायबर हल्ल्यांद्वारे या डेटा सेंटर्सना लक्ष्य करत आहेत.
