झालं असं होतं की, अशोक सराफ यांच्यावर एकदा जमाव धावून गेला होता. त्यावेळी नाना पाटेकर यांनी प्रसंगावधान दाखवत अशोक सराफ यांचा जीव वाचवला होता. नाना पाटेकर नसते तर लोकांनी मला मारलं असतं असं अशोक सराफ यांनी स्वत: एका मुलाखतीत सांगितलं होतं.

नेमकं काय घडलं होतं?

एका मुलाखतीत अशोक सराफ यांनी नेमकं काय घडलं होतं हे सांगितलं होतं. “हमिदाबाई नाटकाच्या वेळी नीट दिसत असल्याने लोकांनी गोंधळ घातला होता. पाच मिनिटात पडदा खाली पडल्यानंतर हळूहळू गडबड वाढू लागली. प्रेक्षक संतापले आणि सगळ्या खुर्च्या तोडून टाकल्या, ट्युबलाईट फोडल्या. लोकांनी बसच्या काचा फोडल्या. नाना पाटेकरला संभाव्य धोक्याची कल्पना आली होती. त्याला मी टार्गेट आहे हे लक्षात आलं. त्यावेळी नाना पाटेकरने मला तेथून अक्षरश: पळवलं होतं. थिएटरच्या मागच्या बाजूने गटारातून उडी मारुन आम्ही पळालो. मला घेऊन तो अक्षरश: धावत होता,” अशी आठवण त्यांनी सांगितली होती.

“ढकलण्याची जी रिक्षा असते ती त्याने थांबवली. तो स्वत: चालवू लागला आणि मला घेऊन गेला. नाना पाटेकरने माझा जीव वाचवला आहे. मी नानाचे उपकार विसरु शकत नाही. जर नाना नसता तर लोकांनी माझे तुकडे केले असते,” अशी आठवण अशोक सराफ यांनी मुलाखतीत सांगितली होती.

“नाना पाटेकर आणि माझा सहवास फक्त आठ महिन्यांचा होता. आम्ही एकत्र काम केलं होतं. एक दोन चित्रपट आम्ही सोबत केले. पण त्याला सहवास म्हणता येणार नाही. पण हमीदाबाईची कोठी नाटकाच्या निमित्ताने आम्ही आठ महिने एकत्र होतो. हमीदाबाईची कोठीदरम्यान त्याची आणि माझी इतकी घट्ट मैत्री झाली जी आजपर्यंत आहे. महत्त्वाचं म्हणजे नाना पाटेकरही ते मानणारा आहे त्यामुळे जास्त आहे. त्याला माझा स्वभाव आवडला आणि मला त्याचा स्वभाव आठवला. तो खडूस वाटतो, पण तसा तो नाही. तो सरळ आहे, फक्त स्पष्टवक्ता आहे. पण तो त्याचा गुणच आहे. मैत्रीला एकदम छान माणूस आहे. तुम्ही अडचणीत आहात सांगितलं तर तो केव्हाही मदतीला धावून येऊ शकतो. अंगावरचे कपडेही काढून देईल असा माणूस आहे,” असं सांगत अशोक सराफ यांनी नाना पाटेकर यांच्यासोबतची मैत्री उलगडली होती.